Dul çocuklu bir kadının tekrar evlenmemesi ile bekar bir kızın evlenmemesi neden farklı karşılanıyor?

Benim anlamadığım bir konu var arkadaşlar

Bekar bir kadın hiç evlenmese herkes kocası ve çocuğu olmadığı için böyle bir kadının mutsuz olacağını iddia ediyor.

Diğer yandan dul ve çocuklu bir kadın ikinci kez evlenmek istese herkes kadını ayıplar.

Madem yalnız kadın mutsuz kadın demek o zaman dul ve çocuklu diye bir kadının tekrar evlenmesini neden eleştiriyorlar?

Ya da madem dul ve çocuklu bir kadının evlenmesine gerek yok eşi olmadan da mutlu olabiliyor o zaman bekar bir kadının evlenmemesi neden mutsuzluk sebebi oluyor?

Bu paradoksu biri bana açıklayabilir mi?

NOT: FEMİNİST DEĞİLİM SADECE MANTIKSIZ BULDUĞUM NOKTAYI SORUYORUM