Sanki yaşamıyor gibi hissediyorum?

Bir zamanlar okurken aile baskısı ile bir adamla evlendim. Okuyorum diye istemedim çevre vs kafama girdi evlendik. Ana kuzusu idi. Beni okulumdan da ettiler. Günlerim 4 duvar arasında geçiyordu hep kapı önüne çıkarmıyorlardı. Para yoktu. İzinsiz eve çiçek bile alamıyorduk.2 sene böyle geçti. Hlrs edip atandım. Ankara da göreve başladım. Eş kişisi bu sefer orada beni yalnız bıraktı. Düzelsin diye boşanma davası açtım ayrıldık. Cidden düzeliyor bana geliyordu ki başka biri ile tanıştım Sevdim. Onunla evlendik. Oda pskopat çıktı. Dayak hakaret ne ararsanız vardı. Daha önce de kız arkadaşlarına böyle yapmış. İkiz kızımız oldu ve ben 13 sene dayandın. Başka bir hata yaptı tamamen ayrıldım. Kendimi jiç mutlu hissetmiyorum. Yalnız ve pskolojisi bozuk gibi hissediyorum. Kendimi suçluyorum hrp. Bu insanlar yüzünden hayatım mahvoldu. Güzelliğim çürüdü. İki insanı boşamış leş gibi hissediyorum kendimi.

.