Uzun süre şiddete maruz kalan birinin, eline güç geçtiğinde şiddet uygulamaması mümkün mü?

Sosyolojik ve psikolojik olarak değerlendirelim hanımefendi;

Şiddet şiddeti doğurur, bu bilinen ve bilimsel bir kavram.

Şiddet gören kişi hayatının ilk evrelerinden itibaren bunu düzenli ve sistematik olarak görüyorsa ve şiddetin her türlüsüne uğruyorsa (fiziksel, duygusal, psikolojik, cinsel vb) bu ne yazık ki ruhuna işler. Güç bir gün kendine geçtiğinde bunu ister istemez uygular, bu çok büyük bir genellemedir ama yapmayan da olur ( ona değineceğim).

İşin ilginç tarafı insanlar kendilerine yapıldığında hoşlarına gitmeyen şeyleri, şikayet etseler de, bu konudan muzdarip olsalar da başkasına yapmaya meyillidirler.

Kaynana terörü yaşayan bir gelinin yıllarca bundan yakınması herkese şikayet etmesi ama gelini olunca beterini yapması gibi. Bu yetiştirilme tarzı, tabular, cehalet, eğitimsizlik, görgüsüzlük ve empati yoksunluğundan kaynaklanır.

Şiddetin şiddeti doğurmadığı durumlarda nadir olarak olur tabi.

Yetişkin, karakteri kamil olmuş birinin esir düştüğünü, veya zindanda işkence gördüğünü düşünelim, bu kişi buradan kurtulduğunda bana şiddet uyguladılar bende bundan sonra gücümün yettiğine uygulayayım moduna girmez.

Farklı bir örnekte ise ibret alma ile örnek alma kavramlarının anlamı çıkar ortaya.

Bir erkek çocuğunun bebeklikten reşit olduğu 18 yaşına kadar babasından şiddet gördüğünü ve babasının her istediğini ona şiddetle yaptırdığını düşünelim.

Eğer bu çocuk silik bir karakterde büyürse babasını örnek alır ve aynı şiddeti gücü yeten herkese uygular çünkü kendi geçmişinden şiddetle istediğini elde edeceğini bilir.

Eğer aynı çocuk, kişiliği yeterince güçlü, sağlam, oturmuş, değerlerle donatılmış başka bir kişilikle büyürse ( bu çok olası değilse de olduğu oluyor) babasından örnek değil ibret alır.

Babasından nasıl bir baba olacağını değil, nasıl bir baba olmayacağını öğrendiği için çocuklarına ve gücünün yettiğine şiddet uygulamaz.

Konu uzun ve çok boyutlu buradan ancak bu kadar izah etmeye çalıştım.

Şiddete HAYIR ; özellikle de bebek, çocuk, kadın, yaşlı, güçsüz ve hayvanlar gibi karşılık vermesi mümkün olmayan veya verse de orantısız olan varlıklara iki kere şiddete; H A Y I R.

Güç isteyen kişi gücün zehirinden kaçamaz.
Ama güç istemeyen kişiyi güç hiç bir zaman zehirleyemez.

Mesela eski zamanlarda padişah olmak isteyen kral olmak isteyen kişiler bu güç uğruna her şeyi yapmış ve kazanınca da kimseyi gözleri görmez.


Yine kral ya da padişah olmak istemeyen kişilerin zorunlu olarak kral ya da padişah olduğu durumlarda hükümdarlığı gerçekten büyük oluyor.

Mesela fatih sultan Mehmet 12 yaşında zorunlu olarak tahta oturmuş bir padişah verdiği kararı bu gün benim diyen insanlar alamaz.

Fatihin ne kadar büyük işler yaptığını konuşmaya gerek bile yok.

Bir diğer taraftan gündemde olan narin cinayeti zanlısı olarak görülen amca gücünü kaybetmemek için neler yapmış köyde hepsini haberlerde görüyorsunuz.

Yani bu kişinin hırs ve hayat tecrübesi empati yeteneğine göre değişir.

Papaz odonun bir sözü var eyy hıyanet den daha zalim olan merhamet diye.

Mümkün.

Çokçok zor ama mümkün. Çünkü aynen görseldeki gibi bir süreç işler maalesef.

Bunu mümkün yapabilecek şey de fiziksel olarak mutasyona benzer bir düşunsel değişikliktir. Bunun için de genetik olarak da uygun olmak gerekir.

Yani herkes bu değişimi yapamaz. Fakat anne ve babasından yani görseldeki zincirden değil de başka bir yerden gen almış çocuk, mental olarak da düzgün bir düşünce kurgusuna gelirse bunu değiştirebilir.

Zaten bu olamasaydı dünya şu anda çok çok daha kötü bir yer olurdu.

Güç onu ne amaçla elde ettiğine bağlı olarak sahibine etki eder. İyi amaçlarla kullanmak için elde edilirse sahibini yozlaştırması çok uzun bir zaman zarfında gerçekleşir. Kötü amaçlarla kullanmak için elde edilen güç, sahibini çok kısa sürede yozlaştırır. Güç, er ya da geç kaçınılmaz olarak sahibini yozlaştırır diyenler aslında doğruyu söyler, ne kadar sürede yozlaştırır sorusunun cevabı ise kişinin gücü nasıl elde ettiği ve ne amaçla elde ettiğine bağlı değişir.