Evliyim çalışıyorum ve baska birinden hoslaniyorum? Ne yapmalı?

Bir yıldır evliyim. Atanamamis ogretmenim. Esim calis vs deyip duruyordu. Bende en basta esimin cenesi kesilsin hemde elime harclik olsun diye ucretli ogretmenlige basladim. Eylulden beri derslere giriyorum.

Hic kafamda yoktu yoksa calismak. Cunku kpss calismaya falan da engel oluyor. Bizim meslekte ucretli calismak bence olmamali, buna hicbir zaman destek vermedim ama esim yuzunden vermis bulundum.

Okulumda bekar atanmis bir baska ogretmen var. Bana ilk bastan beri ilgili. Evli oldugumu öğrenince yuzunun degismesini baya baya gordum.

Evli oldugunu dusunmemistim, erken evlenmişsin vs dedi. Yuzugumu vs gosterdim. Ya simdiki kizlar o yuzugu oylesine de takıyor, evlenmek istemeyip bana talip olan olmasin vs diye. Yuzugun benim icin cok bir sey ifade etmemisti o yuzden, gencte olunca evli olmadigini dusundum dedi.

Ama sonrasinda cokta mesafe korumadi. Ben korumaya calisiyorum olabildigince ama sohbeti iyi. 2 ayda ondan cok sey ogrendim. Beni gelistirdi diyebilirim bircok konuda. Destegi oldu. Kpss icin onerileri oluyor. Cozemedigin varsa at bakarim diyor.

Atiyorum çözüyor anlatıyor wp den ya da okulda ders günlerimiz denk dustugu zaman. Kutuphaneye gidelim sen calisirsin ben kitap okurum, takildigin yerde yardimci olurum da dedi ben kabul etmedim.

Kitaplar hakkinda sohbet ediyoruz. Bana okudugu kitaplari getiriyor. Elinde cozulmemis kpss kitaplarini vs bile verdi bana. Öğle arasi yemege cikarmak istedi kabul etmedim. Cikista kahve icmeye cok kez davet etti. Reddettim en sonu disarda bir kahve ictik okul cikisi. Karakteri, kendini gelistirmesi, her seyiyle cekici bir adam. Yuruyus falan yapiyormus beni de davet etti. Ben yine uygun olmaz diye kabul etmedim.

Vicdanim rahatsiz. Hissettiklerime de engel olamiyorum. Bazen keske bu okula gelmeseydim, calismasaydim diyorum ama bu da esim yuzunden oldu. Zaten calismadan once de esimden sogumaya baslamistim.

Kendi kazanci yetmesine ragmen (muhendis kendisi) beni calismaya itmesi, oturup sinava calisacagim dememe aldirmamasi, evde kendimi eş, hanimi degil de hizmetci gibi hissetmem yani boyle hissettirmesi. 1 yil icinde icimden bir seyleri alip goturdu zaten.

Calismadan onceki son zamanlarda cocuk vs olmadan ayrilsam mi diye de dusundum ama hani aylik dongu dusunceleridir, baska zaman sakin kafayla dusun diye diye erteledim bu dusuncemi. Ustune calisma hayatina girip birileriyle tanismak tuzu biberi oldu.

Evde gormedigim ilgi alaka, sefkati, saygi, anlayışı, degeri, destegi disarda baska erkek tarafindan goruyorum. Bu da ister istemez beni cekiyor. Bilmiyorum ne yapacagim?