Bunları niye yaşıyorum?

Ne güzel yazmışsın, insanlar gerçekten cok kötü ve kendi menfaatleri pesindeler.

Aynısını yaşadığım için yazdım seni benim kadar kimse anlayamaz, 9 yıldır hayatıma kimseyi almadım benim ömrüm çocuğum onun mutlu gülüşü sevgisi yeterli, evet sevilmek sevmek herkesin hakkı ama bu devre uygun değilim ben bu yüzden meleğime sarılmayı seçtim sende her adımda onun gulen yüzünü aklına getirirsen eminim daha iyi hissedeceksin. Çünkü bu devrin erkeği ne bilsin omuz olmayı, seni kandırıp işini görüp gitmek ister sadece bunu bilerek yaşa ve sadece tek kendine güven ve yaradana dayan. İnan ki kendinden başka kimsen yok var sandığın bile yok

Sana şunu diyeyim Isparta daha kolay bir şehirdir ben İstanbul gibi yerde yıllardır tek başımayım yani düşün ki senden daha zordayım. Benim de bunaldigim olmuyor mu tabii oluyor ama asla ölmeyi düşünmedim ama bu kadar yükü neden taşıyorum bende insanım bu kadarı fazla diyerek başımı alıp gidesim geliyor ama sonra oğlumu düşünüyorum ve ona bunu yapamam deyip vazgeçiyorum çünkü onun ne günahı var. Bu benim çilem onun olmamalı ki babası olacak yaratık yüzünden onun da hayatı zor birde ben bunu ona yapmaya hakkım yok deyip vazgeçiyorum her seferinde. Bu yüzden asla hiçbir an intihari aklına bile getirme. Birde şunu diyeyim hangi günahım demişsin ya, bende bunu düşünüyorum hangi günahımın bedeli bunlar diye ama cevabı biliyorum yok günahım imtihan büyük ve bitmiyor da ama yapacak bir şey var mı yok. Akşam üzülüp sabah kalkıp hayata mecburi devam ediyorsun neden çünkü oğlun için neden çünkü ölmek senin elinde değil canı sen istemedin ki vermek de senin seçimin olsun. Öyle ya da böyle hayat devam etmeli yapacak hiçbir şey yok maalesef

Oğluma iyi bir anne olmadigimi düsünüyorum. Cünkü ona birsey öğretemiyorum gibime geliyor. Annelikte kendimi kaybetmiş hissediyorum.

olursun ablam senden baska ne dayanagi var cocugun onu seviyosan yapma