Toplumun gelişmesi için bireylerin kişisel özgürlükleri mi daha önemli, yoksa toplumsal düzeni sağlamak için belirli kısıtlamalar?

Özgürlükler de Sınırlar da oransız uygulandığında toplumun çöküşü önlenemez. Her şey dengedir ve denge yoksa o şey ya da varlık yok olmaya ya da ölmeye mahkumdur. Dünya şartları, insanın doğası ve hayat kolay bir yer deģildir. Ölüm ve yok oluş herkes ve her şey için hatta ideolojiler için bile gelmektedir. Beyinleri aynı kalıba sokmak imkansızdır. İyilik gibi kötülükte tamamen yok edilemez ve kimse kaostan kaçamaz. Eşitlik ve denge önemlidir ama sorun bunların her yerde ve herkes de aynı olmaması. Var olan ideolojiler ve kültürel sıfırlasanız dahi insan temelinde vahşilik vardır içsel kodları vardır ve mutlak surette farklılık ve üstünlük ile güç istenci olacaktır. Teknoloji ve gen değişimleri yani üst insan modelini insanlara empoze ederseniz de ortada insan ve duygular kalmaz ya da yüzeyselleşir bir nevi robotlaşırız ve gelişim duraksar her şey ile doyurulan insan bu sefer bu aynılık ve sıradan veya iyilik halini kabule etmeyecktir. Çünkü kaosun heyecanına tekrar farklı güç kontrolüne yönelecektir. Doģa ana bile kaos ile yoğrulur kötü iğrenç gelsede bu alemin parçasıdır. Çark döner aynı güneş ve ay gibi. Günümüz siyasi ideolojisini sorgularsanız sebebin dengesizlik olduğunu görebilirisiniz... Denge yoksa varlık eģim ile oraya doğru birikir ve patlar. Tekrar sıfırlanır.

Yönetim şekli ne olursa olsun yönetenin şekli bozuk olunca yönetimde de çatlaklar oluyor. Bireyin özgürlüğüm dediği bu çatlaklar, başkasının yaşam alanını gasp ediyo. Önce onlar onarılmalı. Sonra bir düzen kurulmalı. Yobazlıktan yozlaşmaya doğru çatlıyoruz.