5 vakit namaz kılan ama insanları sevmeyen biri gerçekten iman etmiş olmaz mı?

Elbette mesela ben bilimsel dergilerdeki bazı bilgileri Kuran'da buldum. Sünnet olarak yapılan birçok davranışı bilimsel olarak da gördüm açıklamalarıyla. O yüzden kesinlikle geliştirir. Ki zaten dinimizin bize öğüdü de bu, nezaket ve hoş görü. Biz ne yapıyoruz? Tam aksini.

Ben şunu fark ettim dinden, islamdan uzaklaşanlar mutlaka depresyona giriyor. Varoluş sancısıyla kıvranıyor ve intiharın eşiğine geliyor. Müslümanlardan bunu yaşayanlar da var tabi ki. Ama yaşayanlar da dini doğru şekilde öğrenenler değil, baskıyla dindar sayılanlar oluyor. Maneviyat eksikliği bunun başlıca sebebi bence. Dine yönelince, en azından ruhsal sıkıntı anında Kuran okuyunca insan bir ferahlıyor. Ezanı dinlemek bile iyi geliyor

Mesaj kabul etmiyorum, sormak istediğiniz bir konu varsa buradan sorabilirsiniz

Vel Asr diye bir kanalınsa bende o videoyu gördüm. Namazı bırakınca hayatımdaki bütün işler yolunda gidiyor ama ne zaman başlasam sorunlarla karşılaşıyorum tarzındaydı. Adam da şöyle cevap veriyordu: "Firavun, Ebu Leheb gibi eski zamanlarda çok yüksek mertebe insanlardı hep peygamber efendimize inanmayıp ona karşı çıkan hatta türlü iftirada bulunanlar. Ama neden Allah onlara verdikçe verdi, dünyasını güzelleştirdi? Çünkü burada sonsuz bir mutluluk ve huzur sahibi olup iyice gaflete düştüler. Hiçbir şekilde din, Allah akıllarına bile gelmedi. Bu yüzden sen, ben, siz islam davası olanlar hep zorluklarla karşılaşacak. Karşılaşacak ki imanı kuvvetlensin. Sabretmeyi öğrensin ki cenneti kazansın. Onların hiçbir davası yok" diyerek açıkladı. Bense depresyondan bahsediyorum. Dünya hayatındaki kariyerden, başarıdan değil. Ruhun ihtiyacından, duygusal boşluktan.

Dediğim gibi o kanal veya başka bir yer. Açıklamalar farklı olsa da aynı kapıya çıkıyor. Müslümanın hayatı zorlaşır gayrimüslime göre çünkü sabredip cenneti kazanması lazım. Depresyon sebebi de dinden uzak kalmak. Müslüman olsa da bazen uzak düşüp gaflete kapılabiliyor insan. Her çocuk müslüman doğar. İster hristiyan, ister budist bir ailede doğsun. Ailesinin yaşantısına ve geleneklerine göre değişir zaman içinde dini. Ama özünde her çocuk müslüman. Bu yüzden ilgilenilmemiş, dinden bahsedilmemiş biri de müslümandır. Yine de içim rahat etsin, araştırıp kendi rızamla müslüman olayım islamı seçeyim derseniz buyurun. Kuran ve sünnetten islamı öğrenebilirsiniz. Ayrıca her sıkıntı yaşayana kafir, hayatı güzel gidene de müslüman diyemeyiz. Hem kaldı ki bir insan alenen ben müslüman değilim, islama inanmıyorum demedikçe ona kafir diyemez hiç kimse. Bu diyen kişinin imanını da sakatlar. Ön yargıdan uzak, hoş görüyle yaşamak bu yüzden çok önemli.

Hemen etki etmeyebilir, islam biraz da sabır işi. Sabırla devam edip namazı terk etmezseniz sonunda hiç beklemeyeceğiniz kapılar açılır size. Buna bazı şeyler de ekleyebilirsiniz, tefekkür ve tevekkül gibi. Mesela a işinde garson olarak çalışıyorsanız kasiyer olmak için daha sıkı çalışıp dua edebilirsiniz. Teheccüde kalkabilir, dışarı her çıktığınızda Allah nasıl yaratmış bunca çeşidi bitkiyi hayvanı diyerek üstüne düşünerek tefekkür de edebilirsiniz. Bunlar hayatınızı güzelleştirmekle kalmayacak, size de huzur verecektir.

?

Ben %100 katılmıyorum mesela bu yazıya. Kesinlikle alakası yok diyemez kimse. Yine de onun görüşü, tartışmanın anlamı yok.

Onu en son açıklayacağım, bir yazıyla. Mantıken de şöyle bir şey var: Adam, Adem'den geliyor. Mesela ingilizcede Adam diye özel isim var ve Adem (as.)'ın adı yerine kullanıyorlar. Bizde de erkeklere, adam deniyor. Yani Adem'den geliyor yine. Havva (as.) da Eva olarak geçiyor. Kuran'da da: "Sizi bir tek nefisten yaratan ve gönlünün huzura kavuşacağı eşini de ondan var eden Allah'tır" ayeti var. Burada bahsedilen de Havva (as.) ama ismen geçiyor mu onu bilmiyorum. Evet cennetten kovulmalarında rol oynayan şeytan. Yılan kılığına girip Havva annemizi kandırdı ama bütün bunların olacağı yazılıydı zaten. Biz öyle olmasaydı, şöyle deseydi gibi olasılıklar düşünsek de o sınırın geçileceği ve insanlığın Dünya'da devam edeceği Allah tarafından öncesinde takdir edilmişti. Bizim hayatımızda böyle. Doğacağımız günden, öleceğimiz güne saate duruma hava değişimine kadar her şey belli ve yazılı. Ama biz nasıl davranırsak davranalım neye yöne gidersek gidelim sonuç değişmeyecek. Buna da kader diyoruz. Bizim yaşamamızsa kaza. Yani kaderin gerçekleşmesi. Kuran'da geçmesi konusu da şöyle: İblis (malum suçundan dolayı) Cennet' ten çıkarıldıktan sonra, Âdem (a. s) Cennete yerleştirilir. Kendisiyle teselli olacağı bir eşi olmaksızın, yalnız başına bir müddet orada dolaşır. Bir ara uykuya dalıp uyanınca başucunda, Allah'ın, kaburga kemiğinden yarattığı bir kadın görür. "Sen nesin?" diye sorar. Kadın: "bir kadın" diye cevap verir. Daha sonra kadına niçin yaratıldığını sorar. Kadın, "benimle teselli olman için" diye cevap verir. Bu arada melekler onları görür ve Âdem'in bilgisini ölçmek için kadının kim olduğunu sorarlar. Âdem (a. s), onun Havva olduğunu söyler. Neden O'na bu ismi verdiğini sorduklarında; "çünkü o, canlı bir şeyden yaratıldı" diye cevap verir (İbn-u Kesîr, "Tefsîru'l-Kur'âni'l-Azîm", I, 112)

Sorularla islamiyetten bu alıntı. Orada da anlatılıyordu. Çünkü kaburga kemiği daha hassasmış fazla baskı altında kırıldığı için hassas davranmak gerek kadınlara

Estağfurullah asla böyle bir kanıya varamayız. Zaten Kuran'da geçiyor hak dine inananlar diye. Evet sonradan Tevrat, İncil, Zebur değiştirildi ama değiştirilmemiş haline inananlar veya ilk indiği zamanki gibi gerçekten ona uygun hareket edip doğruluğunu araştıranlar müstesna. Ki zaten pek mok Hristiyan, Yahudi de kendi kitabındaki tahrifleri fark ettikten sonra müsliman oluyor. Kuran'ı değiştiremediler çünkü yakıp yıkın dendiğinde zaten hali hazırda birçok hafız vardı. Sonrasında yeniden yazıldı ve korunmuş oldu.

Sizce bu dünyada tek bir yaprak bile kımıldayabilir mi Allah'ın izni olmadan?