Sürekli dışlanmak?

Benide

Bende öyle alıştım artık ama öyle bir dertleniyorum yinede arada

Bende ama bunu yapan o insanların benden üstün hiç biselerini görmedim. Yani bir artıları yoktu. Kendimi soyutladim tabi aynı şeyleri yaşamamak için. Ama bı yandanda kendimi geliştirdim kariyer yaptım. Bu durum onlara ve onun gibilere o kadar güzel cevap oldu ki. En azından insanlara muhtaç olmamış oldum. Varsın arkadasimda olmayiversin. Benim için artık bir eksiklik değil bu. Onların o kötü dunyalarina dahil olmaktansa penceremin kenarında tek başıma çayımı kahvemi içip dışarıyı izlemek daha huzurlu.

Hiç bir şey için geç değil. Yeterli farkına var ve kendine bir hedef yok. Birşeyleri basarirsan hem sana çok iyi gelecek hemde o kötü insanlara kapak gibi cevap olacak. Bakın size ihtiyacım yok siz olmasanizda ben varım ve daha güçlüyüm diyeceksiniz yaptiklarinizla. O mesajı başarılarınızla vereceksiniz. Sizin sanırım siginacaginiz bir aileniz olunca oraya sığınıp bosvermissiniz. Benim yoktu. Vardı ama yoktu. zaten ilk dislanmayi ailemde yaşadım. Yani benim benden başka kimsem yoktu. Kapısını çalacağım yardım isteyeceğim ya da omzunda dinlenecegim.. yani benim basarmaktan baska çarem yoktu. Ve sonuç olarak şunu gördüm ben basardikca o insanlar çatladı hemde nasıl. Ve ins çok yakında iş ortamindakilerin amiri olacağım. Artık onlar düşünsün. Sanada tavsiyem kalk toparlan ve bı yerlerden başka. Başarma hissini tadinca inan birakamayacaksin. Hep daha fazlasını başarmak isteyeceksin. Ruhun böyle doyacak. Sonra dönüp baktiginda o insanların aslında bir hiç olduklarını goreceksin. İyiki aralarina katilmamisim iyi ki onlar gibi olmamisim diyeceksin. Seni aşağı çeken değil hep yukarı çıkaran olaylarda ortamlarda ol. Sen iyisin ve değerlisin. bunu unutma.

Hayır