Ağlamaktan uyuyamıyorum?

30 yaşındayım atanamadım yıllarca. Özelde de iş bulamadım kısa süreli geçici işler oldu sadece. Hayatta bi kere bile sevilmedim sadece birisi bana bir kere sarılsaydı çok fazla bağlanırdım bi kere saçım okşansaydı … o kadar muhtacım ki sevgiye. Bu duygu gecelerce uyutmuyor beni başarısız flört girişimlerin oldu onlar da kötü bitti. içimde öyle büyük bi boşluk var ki … bi yandan toplum baskısı , insanlardan kaçmak … suçluluk duygusu.. anne olmak istiyodum çok çok istiyorum bunu küçüklükten beri … Ailemle yaşıyorum. Bi kursa gidiyorum ama umudum yok. Arkadaşım yok beni seven biri yok. Ailem yaşlanıyo.. geleceği düşündükçe nefes alamıyorum.

Ağlamaktan uyuyamıyorum?
Cevapla