Sizinde aileniz böyle mi?

20 yaşımda yks hazırlığı yapıyorum arkadaşlar. Geç kaldın diye diye hem kendileri yıprandı hemde ben. Babam benim yüzümden işinden soğumuş mesela artık bir şey yapmak istemiyormuş hayal kırıklığı yüzünden. Ve inanır mısınız sırf bu yüzden benimle doğru düzgün konuşmuyor. Annem zaten hiç bahsetmiyorum bile. Akrabalar habire arayıp aynı soruyu soruyorlar" başladı mı çalışmaya" yapmacik dualar falan.. sanki onların bana sonsuza dek bakması için bir şeyler başarmalıyım. Yoksa bu evde yerim yokmuş gibi hissediyorum. Gerçekten öyle hissediyorum yanılmıyorum da. El bebek gül bebek büyüsem de bana her zaman aynı olamazlar. Ve bi yere kadar beni yanlarında isterler