Kadınlar birbirlerini sırtından bıçaklamayı bırakıp gerçek anlamda destek olmayı neden beceremiyorlar?

Ben de kadınlara bu kıskançlık duygusu nerden geliyor bir türlü anlamadım. Ben karşımdakinin saçını beğensem bunu söylerim çok güzel olmuş diye. Ama Allah muhafaza kızların bir taraflarından bir şey eksilir söylerlerse , kudurmaları lazım illaki. Ben saf saf herkesle samimi olurdum ama yok kadınların kıskanç olduğunu pek çok kez deneyimledim. Bir kadın ortamında olduğum günün akşamı eve döndüğümde üzüntüden ya tansiyonum oynuyor ya da bütün gece ağlıyorum. Mesela bana "çok zayıfsın biraz kilo al" diyorlarsa önceden gider kilo almaya çalışırdım, şimdi böyle söylediklerinde "sen de bu aralar böreği çöreği çok kaçırdın galiba" diyorum bir daha tek kelime edemiyorlar. Tabii ki iyi yaklaşanlara yine iyi yaklaşıyorum ama hemcinslerime önceden çok değer verirdim sürekli alttan alırdım, artık çok iyi çözdüm kadınları. Benim gibi iyi niyetli ve alttan almayı bilen bir kadın arkadaşım olsun çok isterdim ama ne yazık ki bu zamana kadar uyumlu ve kıskanç olmayan kimseye denk gelemedim. Erkek ortamında mis gibi takılıyoruz valla. Ahmet, Mehmet ve ben cafeye gidip okeye dönüyoruz, tavla atıyoruz. Kimse de senin rimelin benim rimelimden neden daha iyi kıvırıyor diye kapristen kendini yerlere atmıyor. Eve döndüğümde ne tansiyonum oynuyor ne de ağlıyorum. Erkeklerle takılmaya devam👍🏻

Kadınlaf maalesef ki fıtrat geregi kiskanc varliklar kendi aramızda erkeklerinki kadar sıkı bir bağ kuramiyoruz. Ağzımızin gevsekliği de buna biraz çanak tutuyor maalesef. Kadının en büyük dusmani yinee kadındır diye bosuna demiyoruz