Merhabalar
Derdim biraz uzun vakit ayırıp okur ve fikirlerinizi beyan ederseniz cok sevinirim
Aylar once kaynımın nisanindan bir gün once esimle ozel sebeplerle tartıştık ve ben hastanelik oldum 180 nabızla hastaneye yattim saatlerce ilac aldim. Sabahına da Nisanımız var. Hastanede bazi durumlarla karşılaştık ve ben ciddi bi hastalığım olduğunu öğrendim. Taburcu oldugumda esim nişana gelmemem gerektiğini söyledi istirahat etmem gerekiyordu ısrar ettim ancak kesin bi dille gelmememi soyledi ve gitmedim sosyal medyadan nişanlanan cifti fotograf paylasarak kendimce kutladim ve kayınbiraderimi arayarak durumu izah ettim. Nisandan bir gun sonra da nişanlısını aradim ve özrumu ilettim. Hemen diger gün hastane kontrollerim teşhis surecim başladi ve ben cok kotu bi ay yaşadım el kadar kızımla hastane koridorlarinda gunlerce ağladım. Bu surecte eşimin ailesi nişana gitmedigim icin asla arayıp gecmis olsun bile demediler. Ailem bana moral vermek icin uğraştı. Bir gun ailem cok üzgün oldugum icin beni cafeye goturduler nisandan 1 hafta sonra. Bende paylasim yaptım büyük eltim bunu gorunce beni engelledi ve bu surecte hala kimse beni arayip ne oluyo nasılsın demedi. Yaklaşık 2 hafta sonra kayinvalidem arayip cok sert bi üslupla ölüyor dahi olsam gelip o mekana oturmam gerektigini onlari rezil ettigimi soyledi ağzından tek guzel soz cıkmadı.
Daha sonra bana gonderme yapılmaya bilincli olarak toplanip fotograflar paylasmaya başladılar. Toplanmalara davetlere beni cagirmadilar. Bugun eşim yeni nişanlı eltimin onu arayıp eger evdeysem onlarda bugun yapılacak yemek davetine gelmemizi istedigini soylemis (ben hastalığım surecinde ailemle kalıyorum ve o bunu biliyor) eşim de bu durumdan hosnut olmayıp seni aramalıydi laf olsun diye aradi beni o yuzden gitmeyelim dedi. (Bu arada o hanımefendiyle hic bir sıkıntım yok kendisi bizi tanımıyor kendisine anlatılanların onu etkilediğini biliyorum sağolsun iyi birisidir). Daha anlatmadigim cok sey var ancak olayin temeli bu şekilde. Simdi cok uzgunum çünkü 1 kisi bile arayip gecmis olsun nasılsın demedi. Ben bu surecte nişanlanan hanimefendinin annesini dahi arayıp durumumu izah edip konustum. Su an bilincli olarak beni istemediklerini belirtecek sekilde laf sokar gibi hareketleri var ve bu beni çok yıpratıyor. Cok kırgınım yıllardır emeğim var. Ne yapmam nasıl hareket etmem gerektigini bilemiyorum. Eşim her olaya şahit benim bir suçum olmadığını biliyor ve benim yanımda duruyor ancak ben onca yıllık emeğimin, geçmişimizin uzerine bu yasananlara cok üzülüyorum.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
1Cevap
Ablacım eşin ve kendi öz ailen yanındaysa gerisinin çok da bir önemi yoktur. burada sağlığın söz konusu onlara bunun için özür dilemene bile gerek yok onlar da biliyor senin bu zaaflarını ve bu yüzden kolaylıkla seni kendini suçlu hissetmeni sağlıyorlar. Sen iyi ol kızına daha iyi bak varsın onlar ne istiyorsa yapsınlar. Emeğim çok diyerek üzülmek sizi yıpratmaktan başka bir şey yapmaz siz de bundan sonra sınırınızı koyun ve kendi ailenize kendi hayatınıza mutlu olmaya odaklanın inanin o zaman daha da anlayış gösterecekler size.
Cok teşekkür ederim
Bunu okuycak zamanin yok