Sınav senemde her gün yüzsüz gibi gelip kalkmayan komşular evin aşağısına kütüphane açıldığından beri bize gelmiyorlar?

Eve mi geldiler?

Sınava hazırlanan çocuğu olan ailelere misafir gelmesi yasaklanmakı ya da görgü dışı bir hareket olarak algılamalı artık ya kaçıncı yüzyıldayız başlarım misafirinede, bereketinede.

Ben kurtuldum ya çok dua ettim ama kütüphane açıldı ama artık eski çalışma hırsım yok çok berbat şeyler yaşadım.

Birde bizim binanın ses yalıtımı 0 yemin ederim hayatında daha önce bu kadar ses izole edemeyen bir apartman görmemişsindir hayatında üstüne bas bas bağıran teyze sürüsünün olduğunu düşün birde hoş geldin demeyince veya çay koymayınca adını tembel, beceriksiz amann tek o mu okuyora çıkarttıklarını. Elini yüzünü yıkamadan (çok ciddiyim formamı değiştirmedim, sırtımda çantam varken kadının teki elime çay bardağı tutuşturdu ve açık olsun dedi.)

O sınav haftası gelme olayındada şey oldu dedim ki onlara haftaiçi gelseniz olmaz mı ben okuldayken? dedim kibarca yine sonra yok biz plan yaptık herkes hazırladı bile (bizden izin almadan) kek, poğaçayı falan dediler. Anneme babama dedim başladılar misafir bereket, ne biçim kız oldun falan demeye altta kalmadım ben de sonra tartıştık babam bana okumaz bundan bir şey olmaz falan dedi annem üstüme yürüdü ve eminim bu kavgayı hepsi duydu yinede geldiler ertesi gün güya hasta olan annem saat 4de kalktı sarmalar, börekler... Sinirlendim cebime 5krş almadan kıştı ve kar vardı yerde altıma yazlık bir ayakkabı giydim mont bile giymedim kalın kazağımla abartmıyorum çok uzak bir kütüphane vardı resmen ilçe değiştirdim yürüye yürüye o soğukta ağlayarak sırtımda 10 kg çantayla insanların bana acımadı bakışlarını hatırlıyorum birde gittiğim yer böyle sokakları çok iyi sokaklar değildi yolda köpekler, serseriler ve kaldırımlarda kırılmış alkol şişeleri gördüm neyse ağlaya, zırlaya çalıştım sınava. Eve döndüm annem uğurlamış misafirleri falan birde bana yalan söylüyor gelmediler hiç diye ama ortalıkta bulaşık, kek, poğaça var neyse trip attım yemek falan yemedim haklı olarak annem kalbini tutmaya başladı vicdan yaptım affettim anne dedim hastaneye götüreyim mi falan dedim yok yok yok nazlandı 2 gün beni ağlattı babamla abimin umrumda değil zaten en son ambulans aradım hastaneye gittik yine herkes benim üstüme geldi doktor acıdı bana geldi sohbet etti falan off annemin bir şeyi yokmuş bu arada tansiyonu düşmüş olan yediğim hakaretlerle, bozulan psikokojime oldu.

Uzun oldu istersen okuma ama için doldu şimdi niye gelmiyor bu sa lak komşular diye düşünüyorum o kadar 2 yıl çektim çektim süründüm resmen kütüphane çalışınca hepsi toz oldu.

Yazamamışımda zaten sinirden sil istersen

İyi yerlere gelememde en azından şu ortamdan, şehirden uzaklaşsam iyi olur.

Çok sağol. Bir tık doldum ve yazdım valla tüm hayatımı resmen gaza gelip 🤣. İnşallah seninde gönlüne göre olur ve en en güzel yerlere atanırsın tabiki sadece dua etmekle olmuyor git biraz ders çalış. Motivasyonunda o komşulardan uzaklaşmak, hayata yeniden başlamak olsun.

Kesinlikle çalış insanlar çok azimli.