Evden kaçmak istiyorum, ama emin değilim?

Annemle bir türlü anlaşamıyoruz. 2 gün iyiyiz 3 günde yine tartışma oluyo. Kaç gündür bir başarızlığım hakkında konuşuyo susmuyo, sabr ediyorum, en son bu gün sabah dayanamadım. Babama seni boşasın söylicem, ben senle aynı evde yaşamak istemiyorum dedim. Ya da evi terk edicem. Git dedi. Beni boşarda işde rahat rahat sevgili bulursun, istediğini yaparsın. Diyorumki konu sensin, her kesin çocuğu var başarısızlık olar bilir, bu arada ilk sınavda başarısız olmam, bu kadar neden büyütüyosun. Neler neler söylüyo psikolojim bozuldu kısaca. Kendi hatalarını görmüyosun. Hiç kimsenin böyle namussuz kızı yok. Namusuzluk dediyide birileriyle konuşup, sevmem o kadar. İşde babana söylicem her şeyi bana anne deme falan. Sadece 2 kardeşim var onları bırakmak istemiyorum, yoksa bir an bile kalmak istemiyorum (