Tanrı yok ise yanlışlarım için vicdanım dışında kimden af dileyebilirim ve hayatıma tekrar devam edebilirim?

Ben tanrı yok demiyorum ki arkadaşım. Ayrıca kendim için demiyorum ama tanrı olmadan gayet rahat yaşayıp ölenler var. Madem doğruyu biliyorsun kanıtla da bari inançlı oluyum.

rahat mahat yaşadıkları yok. akıllarında hep bi soru işaretleri var. sadece tanıdıklarına itiraf edemiyorlar. şeytanın aldatması bu noktada devreye giriyor zaten. ben kanıtlamıycam sen kendi çabalarınla bulacaksın. hissel bir durum bu. bazı şeyler yaşarsın tanrı sana bir kulu vasıtasıyla cevabını verir şoka girersin. o zaman tanrı varmış dersin. kendini yormayan adama tanrı niye belli etsin kendini. biz maddi alemde yaşıyoruz şu an. kuran bile diyor kimlerin iyi işler yapıp görmek ve dünyanın süsüne kanmayacaklarını test etmek için dünya hayatını süslü ve çekici yarattık diyor. o ayet bile tek başına herşeyi özetliyor. sen bi günahlardan kaçmaya bak da tanrı sana kendini hissettiriyor mu hissettirmiyor mu o zaman görüşelim. tabi ben bunu beceremedim. belki sen becerirsin.

Misal Einstein kendisi panteist/ignostik karışımı bir inanca sahipti ama bilimin önderliğinde gayet güzel bir yaşam geçirdi. Kendisi evreni anlamak için büyük bir çaba gösterdi. En azından bizlere kanıtlar sundu. Einstein dışında binlerce bilim insanı ve ünlü olan ve İbrahim'i dinlere inanmayan ve rahat yaşayan insan var. Akıllarında soru işareti olması yanlış bir şey değil ki zaten olmaması yanlış. Zira her şey sorgulanmalıdır. Hissel olarak misal Hristiyanlık samimi geliyor bana ilahileri vs. o zaman Hristiyan mı olmalıyım? Ben hislerime değil kanıtlara güvenirim. Ben rüyamda cinleri de gördüm hatta bana niye iman etmiyorsun diye işkence etmişlerdi ama hâlâ sadece bir rüya olduğunun farkındayım. Senin verdiğin örnekte buna benzer. Ben zaten çok yanlış yaptığım için vicdan azabı içerisindeyim.