Aile için her şeyden vazgeçilir mi?

Buna benzer bir olayi bir arkadaşım yaşamış. O anlattı. Annesi baba oğluna vicdan yaptırıyor "yok biz yasliyiz o yuz buyuz diye, bizi yanlız bıraktın" falan. Adam da vicdan yapıp işi birakip ailesinin yanina taşınıyor. Aradan üç yıl çekti. Babası huysuzun teki. Evde yaşanan kötü bir şeyi oğlunun üstüne atıyor. Yapılan iyi şeyi ise kendisi yapmış gibi gösteriyor. Baskı ile isteklerini yaptırıp bir de laf ediyor. Oğlu da zeki bir insan. Ama akrabaları cephe alıyor bu adama. Neyse uyarıyor babasını bak yapma diye.. babasının umurunda değil. Bu sefer de oğlu"bir daha böyle bişey yaparsan geri giderim " diyor. Tam geri gidecek babası kanser oluyor. Düşüyor oğlunun eline. Oğlu gidemiyor bir yere. Babası hastayken gidilmez. hem. babasi ile mücadele ediyor hemde oturup kpss çalışıyor. Kimsenin haberi yok ama. Babasinin hastalığı ile mücadele ederken babasi gene aynı suçlamalara devam ediyor.. bu suçlamalar karşısında adam kendini savunamiyor bu sefer insanlar " hasta adama ne cvp veriyorsun" diye kızıyorlar. Dişini sıktı. babasını tedavi ettirdi. Milletten da taktir topladı. Üstelik bu sürede yüksek puanla memur oldu.. çıktı milletin ve babasının karşısına. "Ben atandım ve gidiyorum. Eğer benle beraber gelirsen sana bakarım yok gelmezsen bir daha senin yanında durup kendi hayatımı ziddan edemem" dedi. Atandığı için milletin önünde o haklı olurken babası haksız durum düştü.. diyeceğim şu ki bu adam kendini haksız duruma düşürmeden, vicdani rahat bir şekilde iki durumu da çözüme ulaştırdı

Aile her şeydir