Ben yaratılmak istemiyordum, diyen birisine verilecek cevap ne olabilir?

binlerce spermle yarışıp birinci gelen bizler seçmedik mi yani yaşamayı? ya da hayatımız son bulmasın diye tehlike anında kaçıp uzaklaşıp korkan biz değil miyiz? bu korku senin istemiyorum dediğin hayatı korumak için değil mi? ya da içtiğin su yediğin yemek ya da buna olan arıyışın ve o yemeği bulma çaban senin kendi iradenle yaşamak için bir çaba değil mi? yoksa onuda mı allah alıp ağzına soktu? sen sadece tembelliğinden dolayı hayatta hiç bir yere varamamış dünyadaki saysıız nimetten faydalanamamış birisin ve bu tembellik yüzünden obür taraftada sınırsız nimetten faydalanamicaksın. eğer sen çalışıp didinip koca bir holdink sahibi olsaydın sınırsız paran araban villan olsaydı istediğin an istediğin ülkeye gidip her istediğini bir parmak şıklatmasıyla elde etseydin severdin bu hayatı ve derdin ki evet ben bu hayatıu yaşamak istiyorum. ve asla son bulmasın diye dünyanın dört yanından doktorlara milyarlar harcardın. sıfırdan bu seviyeye gelen çok insan var allah v ermedi deme sen çabalamadın. kısacası sen beceriksizliğin ve kendi basit tercihlerinle bu dünyayı kararttın gözünde şu an yaşamak istemiyorsun ama aslında buraya gelene kadar hep istiyordun.

Evrende bir toz tanesiyiz, hatta o bile değiliz. Basitçe, o kim oluyor ki yaratılıp yaratılmamakta karar verebiliyor? Tanrı var tanrı. İsterse yaratır, isterse yaratmaz, nokta.

Muhtemelen ateist veya deist. Diyecek bir şeyin yok oldukça yaygın kullanılan bir ifade. Ama bu kişi hayatından da memnun değilse muhtemelen onunda etkisi vardır bu sözde.