Allah'ın beni ailemle sınaması normal gelmiyor niye?

bak yokluğu ile sinasin diye yalvarıyorum. canlarını alsın ben ona üzüleyim. ama yaşatıp her gün her gece anne babayla üstüne onların kemgozlu akrabalarıyla ben niye uğraşıyorum. millete bakıyorum kimsenin amcasının yanında geçmeye gelindiğini gıcık olduğunu bahanesiyle konuşmaktan rahatsız olduğunu görmüyorum. ha diyeceksin Allah başka yerden sınıyordur. hastalık falan e benim zaten doğuştan hastalığım var ve bu ömür boyu ilaca bağlıyor vücut için en önemli şey. ee bunlara niye saymıyorda aileden vuruyor. iş hayatından vuruyor. psikolojiden vuruyor. derslerden vuruyor.
Lan ben ne yapmış olabilirim 19 yaşındayım doğduğumdan beri kötü şeyler kesintisiz yaşıyorum. ya beni gören haline şükrediyor. ailemin soyumu gören haline şükür ediyor. kendileri de farkında kimse hayatın her alanından darbe yemez. allah bir kapı kapatır bir kapı açar deniliyor ya. benim kapılar açılmamak üzere kapalı ve hiçte bir kapı acilamdi hâlâ da kapanmaya devam ediyor. yani tek çözümü yeniden dirilmem bu da mümkün olmadığına göre. ben ne yapayım

inancımi sarsmam mevzu değil mevzu ben o tüm çocukluk yıllarında yaşadığım travmalar. sorunlu aile bireylerinin arasında. Allah inancını içimde korumam ben bunu nasıl ne hakla yaptığıma şaşırıyorum. ulan 6 8 yaşında bir çocuğun tek arkadaşı duvar olabilir mi. ben bu halde allah var kabul edip daha çocukken annemin kırk yılda bir kıldığı namazda peşine takılıp hareketleri tekrarlamisim.
bunların içinde ben ömür boyu yalnızlığın temeline sebep olacak şeyler yaşarken. üstüne bi güne bi gün isyan etmemişken. neden bu kötülük yapanları hayatımdan çıkarmıyorda. kötü şeyler buldukça buluyor. ya o kötü şeylerin içinde istismara uğramam bile var. böyle ruh hastası bir sülalenin içinde yaratıp. niye güzel bir karşılığı olmadı. deme daha zamanı gelmedi. olabilecek iyi şeylerin olabilme ihtimali bitti önümü görüyorum kötü şeyler yani hayatım boyunca sevmeyeceğim istemeyeceğim her Allah'ın günü isyan edeceğim şeyler..
ha iyi şeyler olursada yaş geçiyor her şey zamaninda güzel.

inan bana psikolojisi bozuk olan ya da açık soyleyim cahillik değilde canım olan sırf anne babam diye her bku yiyebilecgini düşününe ebeveynler için. öf bile demeyin sözü o kadar anlamsız kaliyorki. düşün birileri afedersin ağzına scmaya hedef belirlemiş farkında olmadan veya bilinçli. sen hak olarak onları ölürsen hakkın yani bu boyutlu bir şeyde öf bile demeyin yanlış olur. yani hayatta birinden kurtulman senin çıkış yolunsa. öf bile demeyin ne anlamı var aksine. her gün ölmeleri için dua etmek gerekiyor. psikolojisi bozuk slak diye sana dünyayı zehir etmeye ne hakkı var. peygamber efendimiz diyor zorlaştırmayin kolaylaştırın. bu zorlaştıran. fantezi aleminde yaşayan kişilere öf bile denilmemesini hak ediyor mu Allah aşkına

ben namaz kıldığım zamanda bile babam rahat bırakmıyor. ben onun gibi beladan kurtulmak için namaz kılıyorum dua ediyorum. namazdayim geçen evin içinde bağıra bağıra bana sesleniyor. kapı kilitliydi neredeyse kapıyı kırıyordu. sonra balkonda gelip yine sesleniyor bağıra bağıra. en son camı bi hışımla açıyor. kendi kendie ay pardon diyor. ondan kurtulmak için secdeye yöneliyorum. namazda ne okudum hangi rekattayim anlamadım duaları falan karıştırdim. şimdi namaz kılarken bile huzur yokken nasıl namaz kilayim

uyuyorda olabilirim cevap vermiyorsam bos yere niye uyandıriyor derim.
böyle bir sorunlu biriyle siniyorken ona yönelmeme rağmen huzur yokken ben ne yapabilirim?

?