Hayatım boyunca hep yalnız kalacağım galiba?

Birisinin benden hoşlanabileceğini, gerçekten seveceğini zannetmiyorum. Zaten olmuyorda. Mesela zengin değilim, eğlenceli sayılmam, bazen çok resmi bazen çok uçuk, çocuk gibi olabiliyorum. Pek becerikli sayılmam, bana zeki derler ama ortalama bir zekam olduğunu düşünüyorum. Güzellik yine normal Türk kızı gibiyim işte hatta eski fotoğraflarıma bakıyorum bayağı bayağı çirkin kategorisine giriyorum. Çok büyük arkadaş gruplarım, sosyal bir hayatım zaten yok ayrıca ben birisi benden hoşlandığını söylediği zaman dalga geçiyor sanıp reddediyorum mesela bir çocuk vardı çok zeki bir çocuk, başarılıda benden hoşlandığını söylediği zaman onun daha iyilerine layık olduğunu düşündüğüm için reddettim, başka birisi vardı bu kişi annemin doktoruydu onuda kendime layık görmedim adam doktor olmuş benim gibi birini ne yapsın diye düşündüm, birisi vardı ama böyle dehşet zengin konuşmadım bile direkt ghostladım fakirliğin getirmiş olduğu ezikliğe dayanarak. Ve bu zamana kadar olmamış demekki 1 kişi olacak ve o çok özel bir insan olacak diye bekliyorum ama yapmaya cesarette edemem ben ilk buluşmada ne yapılır yani birbirini seven insan nasıl davranır onu bile bilmiyorum önceliğim kariyer zaten ama kariyer yapsam bile muhtemelen kedili teyze olacağım ben.