Babamla arayıp barışmalı mıyım?

Benim kapı kilitleme gibi bir huyum var. Babam da kendi sülalesine çok fazla önem verir. Ama onlar aynı değeri vermiyor kesinlikle. Ben de buna sessiz kalamiyorum ve haksızlık karşısında susmuyorum lafımı da esirgemiyorum. Bundan dolayı benden soğuyor bu sene sınava girdim ve annesi yüzünden hastalandım ve psikolojik olarak yıprandım ve sınavı çözemedim. Annesinin suçu olduğunu söyledim fakat edilmemesi gereken bir laf ettim sınav sonucunun açıklandığı gün dayım da yanımdaydı halam ile evli. Buna sinirlenmiş içinde tutmuş. Bu arada nenemin ihtiyaçlarıyla da kendim ilgileniyorum babam evde olmuyor genellikle. Bende sınava yakın neneyi eve almiyacam kovucam (bizle yaşamıyor yanlış anlamayın) sınavdan sonra gelsin diyecem demiştim buna alınmış. Bir kaç olay oldu babam da kısıtlamisti kadın başına nasıl dışarı çıkıp konsere gidicen diye bende o zaman hiçbir yere çıkmıyorum demiştim halamın oğlunun düğününe de gitmiyorum dedim birde bunu içine atmış sonra gelicem dememe rağmen o gün kapı kilitliydi annem de hep böyle kapı kilitliyor falan diye dolduruşa getirince kapıyı aç dedi normal siniridir diyip olur dedim ve kapıyı açtım babam hayatımda ilk defa şiddet uyguladı bana bende anneme dönüp senin yüzünden dedim ve üst kata çıkmak için merdivenlere gittim sonra daha fazla dövmeye başladı yukarıda kafamı dinliyorum ben neymiş kendimi atacakmisim aynen hayatım bu kadar değersiz zaten annem engel oldu bende akşamına teyzemlere gittim tek başıma sonra annem ağlayarak açtı gel işte diye neymiş gelmezsem beni gelip öldürecekmis bilmiyorum. Zorda bırakmak istemedim annemi. Sabah geldim gittik düğüne ve bende sonra konuşmadım babamla da annemle de. Annemle şu an konuşuyorum ama sohbet etmiyorum eskiden 3 saat dertlerini dinlerdim şu an asla babamla da 22 temmuzdan beridir konuşmuyorum insanın zoruna gidiyor kardeşlerine ve ailesine verdiği değeri bana vermiyor diye. Onlara bir şey olsa ben hiçmisim diye düşünüyor. Sonraki gün özür diledi kabul etmeyince daha çok tehdit etti ayın 25'inde evden gitti vedalaşmadan ve o günden beri ne aradı ne özür diledi mesaj atmıştı cevap verdim ama sonra cevap vermedi annemde bana senin kadar kinci bir insan tanımadım baban o diyor özür dilese kabul edicem ama. Kolumda morluk oluşmuştu bende inat ettim o morluk geçmeden konuşmayacam affetmeyecem diye gururum var sonuçta 2 hafta da geçti ama yazmadı babam size sevgi beslemiyorum artık diyorum anneme böyle yapmaya devam et sevgimizi bitiriyorsun diyor tamam kinci bir insanım hatalarımı da kabul ediyorum ama bilmiyorum. Nenem geldi geçen gidip ilgilendim bizde de kaldı 4 gün ihtiyaçlarını da karşıladım. Kötü biri miyim kin ve gurur insanı kötü biri yapar mı? Babam aramadan onu aramam bana doğru gelmiyor şiddet çözüm değil sonuçta ve ben 19 yaşındayım kdjdjdj neyse derdimi döküp rahatladım en azından.