Neden hep eskilere özlem duyarız?

Ben hep çocukluğuma özlem duyarak yaşıyorum çünkü çocukken hayatım daha güzeldi az da olsa mutlu oluyordum büyüyünce hiç mutlu olamadım hayatımı hiç güzel yaşayamadım gençliğimden de hiçbir şey anlamadım çok mutsuzum her gün eskilere özlem duyuyorum

Gerçek bir samimiyet vardı. Çay eşliğinde samimi bir sohbet vardı. Çekirdek aile vardı. Yalan yoktu. Herkesin evin de olan komşusuna da vardı. Kıyas yoktu Yardımlaşma vardı. Hâlde anlamak vardı. İnsanın canı çeker diye kimse dışarıda elinde bir şey yemezdi.

Edep vardı, hâyâ vardı, terbiye vardı. Sofralar herkese açıktı, kapılar gelene de gelmeyene de açıktı.

Zengin değildik ama gönlümüz uçsuz bucaksız herkese yeter idi.

Diğerin üzülse onunla hüzünlenirdik. Onlar üzgün diye kimse günlerce gülmedi. Dedim yâ, Hâlden anlamak vardı.

Evlerimiz küçüktü ama yürüklerimiz çok büyüktü. Herkese yetecek kadar bir kalbimiz vardı. Menffat yoktu, paylaşmak vardı.

Neden mi çünkü gelecekten bir umut olmadığı için geçmiştekileri yadederek gidermeye çalışıyoruz
En zengin insan yaşlanınca geçmişe özlem duyar
Çok aşık insan eskide bıraktığı aşkına
Özlem ikisi için farklı konu ama aynı anlam