Ya o kadar sinirliyim ve mutsuzumki ne yapmalıyım?

İşten ilk kez 2 saat erken döndüm. (12 saat çalışma) Yine para konusu açıldı. Ablam (sözde) sen paranı eve vermiyosun bari sus bilmem ne dediler annemle birlikte

Annemin doğum günüydü çıktım dışarı pasta alayım dedim. Ablam mesaj attı alma gerek yok evde yaparız vs dedi kendisi dünyanın cimrisi bi insan. Pasta da 450 tl ve benden gidiyo kime ne. Malzemeleri aldım gene aynı tuttu. Evde yapmaya çalıştık. Ablam her şeyi az az kattı. Ben bol bol almama rağmen. İşte çok çenesi var mutfakta katlanamadım daha fazla zaten makine sesinden beynim ağrıyo sus dedim. Kısaca pastayı doğru düzgün yapamadık...

İşte ablam gelmiş bana diyo beceriksiz. Bi haltı beceremedin. Bi yandan ağzını siliyo bi yandan pasta yapıyo dedi bana annnemin yanında (kesinlikle yalan defalarca her yeni üründe elimi yıkadım)

Keşke bu kanser edici ablama uyucağıma satın alsaydım. Hem baskı yapıyorlar hem böyle muamele gösteriyorlar. Ben düşünüp çarşıya iniyorum o kadar...