Anneme tahammül edemiyorum artık benim gibi bu durumlardan geçen kişiler var mı?

Pardonda kendi derdinden başka düşünmemişsin derken. Ben atansam zaten oda rahat etcek. Bu bir süreç. Ben mi suçluyum ona ilgi gösterecek kocası olmamasının. Tabi kendimi düşüncem annem gidince tek başıma kimsesiz kalcam. Ama iş sahibi olursam hem kendimi hemde annemi kurtarcam. Ama anlattıgım halde güzelcene konustgum halde birakmiyor bu huyunu. Psikolojik hap kullaniyordu. Artık bıraktı bu seferde benim psikolojimi bozmaya başladı. Kolay şeyler yaşamadı. Bencil biri degilim. Ama bu kadar azimli evladına insan böyle yapmamalı. Okumak için çabaliyorum bir yerlere varabilmek için. Hemen gidip 18 indede evlenebilirdim.

Bende empati yapamayan yaşlılara kızgınım. Ne çektiğimi bir Allah bilir bir ben. Üniversite son sınıfta kpss çalışmaya başladım, hem staj hemde kpss. Sonra başka durumlar nedeniyle kpss ye girme hakkim olmadi. İsyan etmek yerine Allahım bundada herşeyde bir hayr vardir diyip yoluma bakmaya çalışıyorum. Üni okuduğum sürece kendimi farkli alanlarda geliştirmek için hep çabaladım, burs paramla. Bunlar bitincede 4 üniversite mezunu olucam. Kpss seviyemin düşüklüğü temelimin olmamasıda dedigim şey ailevi sebeplerden dolayı ağır psikolijiyle olaylı ayrıldılar ve o evdede hep kavga gürültülü içkili parasız ilgisiz baba tarafindan büyütüldüm. Bu kaosun içindede çocuklugumda sağlıklı başarılı biri degildim. Özgüvensizdim. Lisede 5 tl yol param oluyordu yiyecek yemeğim olmuyordu. Soğuk odada ders çalışmaya çalışıyordum. Hele akşama ödevim kaldıysa aşırı sknti babam çünkü bağırıp çagırcakti. Bu kız okumazya dencek seviyede biriydim. Herkes okuduğuma çok şaşırdı. Öyle bir haldeydim. Sadece içime ağlıyordum yıllarca. Ben bencilsem bencilim eyvallah. Allah diyorum sadece.