Sorum evli abi ve ablalara?

1) Türkler, özellikle boomer kuşağından itibaren aşağılık kompleksi ve narsisizm arasında sıkışmış, uzlaşmayı ve birlikte hareket etmeyi bilmeyen bir yapıya büründü. Çekirdek aile sistemini pek beceremedik, son derece hiyerarşik bir kalabalık sülale yapısından bu kadar hızlı şehirlere doluşunca insanların kültür kodu krize girdi

2) İnsanımız genel olarak ailesi ile simbiyotik bir yaşam yaşayamıyor, herkes her şeye karışmaya çalışıyor, yaşlı insanlarımız, kaynanalar vesaireler genelde oğulları üzerinde hak iddia etmeyi asla bırakmadıkları için sürekli birbirinin alanına giriyorlar. Üstelik kendileri ana babalarına gık diyemeyen tipler olduklarından, günümüz insanının biraz rahat bırakılmak isteyen yapısını saygısızlık olarak görüyor, asla da çözümcü davranmıyor, imtiyaz, taviz bekliyorlar.

3) Genç kadınlarımız genelde ebeveynlerle mesafe ayarlamayı bilmiyor, kadınlarımız sorsan ezilmekten, baskıdan ağlar, ancak bu baskılara rağmen, evlilik mevhumunda fazlaca müdanasız olacak şekilde yetiştirildikleri için, ne talep edeceklerini ve ne tavır alacaklarını hiç bilemiyorlar. Kaynanası geldiğinde çay getirmeyi "Ben onun hizmetçisi değilim" diye reddetmek isteyen garip bir kuzenim vardı benim, şimdi de az manyak değil.

4) Annemden duymuştum, "Biz eskiden evimize yaşlılar, köyün büyükleri geldiğinde onur duyardık, gurur kaynağıydı bizim için, şimdi düşünüyorum da ne kadar aptalmışız, resmen yaşlı başlı adamlar kafamıza tebelleş oluyorlardı, biz de bunlar bizi ayıplamasın diye kendi evimizde istim üstünde oluyorduk" diye. Böyle bir kültür kodu var.

5) İnsanımız genel olarak saygısız, bu saygısızlık da nominal olarak artıyor, Türkler eskiden sevimli bir toplumdu şimdi sabırsız, her şeye celallenen, birbirinin alanına, hakkına saygı duymayan, illa kendi dediği olsuncu bir yapıya evrildi

6) Para yok, insanlar gergin