Bir tane akıl hastası bana musallat oldu hayatımı mahvetti. daha sonra bulabildiğim kocam da beni sevmiyor napıcam?

Ayrılınca mutlu olmucam. Bana bukadar mutluluk nasip oldu sadece. Çok mutlu olma şansım yokmuş

Evet. Bula bula kocamı buldum onla da aşkımız bitti

Boşanamam. Benim mutlu olma şansım yok.

Ömür böyle geçecek. napıcam bilmiyorum bu hayatımın düzelmiş hali şükretmem lazım ama edemiyorum üzülüyorum hep neden ben diyorum

Başım dönüyo elim ayağım çözük yatıyorum zaten. Keşke çocuk doğurmasaydım dicem ama öyle olsa şimdiye boşanırdık ve başka bir işte çalışıyo olurduk. Çocuk doğurmak zorındaydım ama çocuk çok iyi huylu bir çocuk olmadı

Ediyor tabii de bişey yapamaz. İstiyosa da alsın çocuğu. Bana çok iyi bir çocuk değil zaten. Bütün sosyal çevremde adım çıkar ama kocam çocuğu alırsa. Ne bacım kalır ne başka bişeyim

Yapayalnız kalamıyorum

Biriyle çıkamam. Öyle bir seçenek yok. Mutlak sıfır.

Konuşulacak bir şey değil burdan dönecek bir şey değil

İkisini de bıraksam mutlu olabilme ihtimalim yok. İkisi de bana kötü davranıyor. Kocam da odunun teki. Bu ne kısmetsizliktir etraf iğrenç insan dolu allah bela vere vere geldi bana verdi

Çocuğumu nasıl bırakayım. Mutlu olamam ki

3.5

Çocuğumun babasına katlanamıyorum, dul çocuklu olarak bundan sonra kimseyle hayat geçiremem anlaşamam. Evlenirken kocam da böyle değildi. Keşke başka türlü bir insan olsaydı ama sanırım kimse değil

Hayal kuruyolar. Öyle bir dünya yok.

Tamam mutlu olamaz işte. İlkinden daha iyisi olmaz

Çocuğum da iyi bir çocuk değil. Babasından başkası gebertir dayaktan olacak iş değil

Kabul etmek diye bir şey yok. Öz babası varken yabancı neden “kabul etsin”. İmkansız sıfır ihtimal. ya kocamı çekicem başka bir ihtimalim yok, mutlak sıfır diğer ihtimaller.

Yok tutulmadım ama enkazdan bukadar olabildi

Öbürü akıl hastasıydı tam bok çuvalı

Yoktu. Kısmetim çok kapalıymış

Var. Çocuk da çok iyi bir çocuk değil ben de çok iyi bir anne değilim

Doğrudur da napalım işte. Bana önce kötüleri sonra da defoluları denk geldi. Ben kendim de öyleyim zaten. İdare edebilecek yeteneğim de yok

Son 10 yılım kabus gibiydi her gün ölsem de kurtulsam dedim. Şimdi bu düzelmiş hali şükretmem lazım ama edemiyorum üzülüyorum