Sevgili ablalarımın, abilerimin dikkatine?

İnşallah mutlu olursun ve böyle birini bulabilirsin 🙂

Rica ederim 🙂 Nasıl güveneceğimi bende bilmiyorum. En iyisi akışına bırakmak. Birinden hoşlanırsan veya seversen, hemen balıklama atlama olaya. Biraz bekle bakalım. İyice tanı.

Ben yukarıda tarif ettiğim türden erkeklerin ( buna kendim de dahil) hep yalnız kaldığını gördüm. Kızların bizim gibileri sevmediklerini gördüm. Neden bilmiyorum ama kızların çoğu böyle erkekleri sevmiyor nedense. Belki de iyi olduğumuz için sevilmiyoruzdur. Bu arada sadece erkekler için değil, kızlar için de söyleyebilirim bunu. Bazı iyi kızlar da sevilmeyebiliyor. Fakat kız oldukları için yine onları beğenen birileri çıkıyor. Ama gerçek anlamda aşık olmuyorlar o tarz iyi kızlara.

İyi olan erkeklerin işi daha zor bu konuda.

Akışına bırakacaz yapacak bir şey yok.

Peki. Fikir almak amaçlı sana şöyle bir soru sorayım. Mesela ben pasif değilim. Utangaç çekingen değilim. İletişimim de kötü değil. Bu konuda kendimi genel olarak gözden geçirdim. Bir hatam olsa gerçekten duzeltecem. Ama yok bulamadım. Yani demek istediğim, sevilmeyecek bir halde değilim. O halde neden sevilmiyorum? Çünkü iyi olduğumuz için değerimiz bilinmiyor.

Bak bir de şöyle bir durum bende. Çok değişik bir bahtsızlık var bende. Mesela çalıştığım yere bir kız geliyor. Ben onun işlerini hallederken birkaç dk sohbet ediyoruz. Kafa yapılarımız uygun. İkimiz de iyiyiz. Bir tanışmışlığımız olsa %100 sevecek beni. Ama işte bahtsızlık. Müşteri olarak gelmiş. Gidiyor. Sonra bir daha göremiyorum onu.

Bu tek bir örnekti.

Bunun gibi sayısız olay yaşadım.

Şansızlık bu.

Dediğim gibi. Bana uygun kızlarla karşılaşıyorum. Ama yukarıda verdiğim örnek gibi şeyler olduğundan dolayı asla birlikte olmak nasip olmuyor. Zaten yoruldum artık. Kafaya takmıyorum pek.

Bak 30 yaşında, veya 40 yaşında olanların da sevgilisi olabiliyor. Ama gençliğin yerini asla tutmaz. Mesela 20 yaşında olduğun dönemlerde sevgili bulmak, onunla sohbet etmek, zaman geçirmenin tadı bir başkadır. Genç yaşta bunları yaşamanın tadı bir başkadır. Ben gençliğimi yaşayamıyorum. Peki bu ne olacak? 30 veya 35 yaşlarıma geldiğimde belki bulacam gerçek aşkı. Ama gençliğin yerini asla tutmaz. Ne anlamı kaldı o zaman o ileriki yaşlarda iyi birini bulmanın?

5 dk olayını anlatacam şimdi bi dk

100 lerce kızla karşılaşıyorum mesela. Hiçbirinden etkilenmiyorum, hoşlanmıyorum. Ama sonra bir kız çıkıyor karşıma. 5 dk sohbetimiz oluyor. Enerjisi mi çekiyor nedir bilmiyorum. İlk görüşte aşık olabiliyorum. Veya aşık olmasam bile hoşlanabiliyorum ondan. Enerjisi çekiyor demek ki. Diğerlerinden farklı geliyor bana.

Doğru. O da var tabii

Ben öyle bir noktaya geldim ki artık. Önceden sevgilim olmasını çok istedim. İstedim istedim olmadı. Artık istemekten yoruldum. En az 10 yıl kimseyi sevemem ben artık. Çünkü o sevgiyi veremeyecek kadar yoruldum.

Aşktan sevgiden nefret etme noktasına geldim. Karşıma uygun bir kız çıksa, hatta bana çok aşık olsa bile onu reddederim.

Ben bırakıyorum bu işleri. Artık karşıma çıkan herkesi reddedecem. Zaten karşıma çıkan da yok. O halde sorun da yok.

Aşktan sevgiden midem bulanmaya başladı.

Bir de dalga gecer gibi sevgililerle dolu cevrem. Hayat, benimle alay ediyor sanırım.

Birini seversin, aşık olursun , veya hoşlanırsın. Ama o seni istemiyordur. Platoniksindir. Bu gayet normal bir şey. Hatta 10 kişiyi seversin, hepsine platoniksindir. Bu da normal bir sayı. Ama artık 60 - 70 kişiye de platoniksen, burada bir sorun var demektir. Bu kabul edilebilir bişi değil.

Sevgilim olup olmamasını takmak istemiyorum. Ama bu genç yaşlarımda derinden sevip, mutlu edebileceğim bir sevgilim olmuyor ya. Bu çok kötü. Boşveriyim diyorum. Gerçekten boşveriyorum. Ama 1 hafta sonra yine aynı acı. Sevgili bulamama acısı.

Valla bir soru sordun. Ama pişman oldun sorduğuna. Beni teselli etmekle uğraşıyorsun 😂😂

Öyle değil. Mesela birini seviyorum. Onunla sevgili olamayacağım kesinleşince, mecbur kafamdan silmek zorunda kalıyorum onu. Ne yapayım? Onun acısını mı çekeyim uzun zaman? Nasıl olsa onunla olamayacağım kesinleşmiş. Ben de unutuyorum onu.

Olayı anladın mı şimdi?

Şıpsevdi değilim yani.

Ben birini seversem tam severim. Onu asla bırakmam. Ama o beni sevmiyorsa, onunla birlikte olamayacağım kesinleştiyse mecbur siliyorum o kızı kafamdan. Sonra başka bir kızı seviyorum bir süre sonra. Şimdi anladın demi olayı.

Kendimi övmek için söylemiyorum ama kızlar benim nasıl bir karakterim olduğunu bilselerdi, gerçek anlamda beni anlayabilselerdi, beni tanımayı başarabilselerdi, birçoğu sevecekti beni. Ama özüme bakmadılar. Karakterimi okumaya çalışmadılar hiç.

Bu da onların sorunu.

Sen dediğimi anlamadın sanırım.

Mesela bir kızı seviyorum. Onunla sevgili olamayacağım kesinleşince mecbur siliyorum onu kafamdan. Bu yüzden kolaylıkla başka bir kızı sevebiliyorum ondan sonra hemen.

Ama sevdiğim kız beni sevse, sadece onu severdim. Ömür boyu hemde.

Aşık olduğum kızı birkaç ayda unuturum. Sadece hoşlandıysam 1 haftada unuturum. Bazen 1 günde unuturum.

Mesela 1 hafta önce birinden hoşlandım oldukça. Ama onu bir daha göremeyeceğimi bildiğim için hemen unuttum onu birkaç günde. Çünkü böyle yapmak zorundayım. Hemen silmek zorundayım onu. Kendisi çalıştığım yere gelen bir müşteriydi.

Sen beni benden iyi bilemezsin. Bak işte bundan bahsediyorum. Sen dahil hiçkimse, beni hiçbir konuda anlamıyor. Anlamak da istemiyor. Sadece kızlar değil yani beni anlamayanlar.

Önüme gelene aşık olmadığımı mükemmel bir şekilde anlattım yukarıda, anlamadıysan veya yanlış anladıysan bir daha oku. Çünkü baya bir yanlış anlamışsın sen. Belki de ben anlatamadım.

Sana bir sorum var, samimi bir şekilde cevaplar mısın bu soruyu? Ben birine aşıksam tam aşık olurum. O da bana aşıksa, aradan 40 yıl bile geçse aşkımı asla kaybetmem. Aşkın başlangıcındaki o ilk heyecanı asla kaybetmem. Aşk benim için kalıcıdır, geçici değil yani benim için. Sen bu kadar derinden aşık olabilen, bu kadar uzun süre aşık olabilen birini daha gördüm mü hiç?

Böyle birinin değeri bilinmiyor işte.

Benim gibi başkaları da var. Benim gibi aşkını 40 yıl sonra bile asla kaybetmeyecek olanlar var. Ama sayımız az.

Ben seni anladım. Ama sen beni hiç anlamadın. Anlamak da istemedin. Belki ben anlatmayı beceremedim. Hata bendedir. Olsun. Senin vesilenle içimizi döktük. Allah senden razı olsun. İyi birine benziyorsun. İnşallah mutlu olursun. Teşekkürler sohbet için.

Allah'a emanet ol 🙂