Sevgilim köye mahkum kaldı?

Arkadaşlar benim 11 aydır konuştuğum bitişi bar ailesi ile akrabayız aynı köylüyüz. Aileler vasıtası ile birlikte olduk ancak sevgilim köyde ben İstanbul’da yaşıyorum. Sevgilim inşaat mühendisi ben de öğretmenim. Sevgilimin ailesinin köyde çok büyük bir işletmesi var bayağı ün saldılar çok para kazanıyorlar. Biz ilişkimizin en başından beri İstanbul’da yaşayacağız diye planlıyorduk ancak bundan ailelerin haberi yoktu ama özellikle erkek arkadaşım zaten çok kararlıydı köyü sevmiyorum gezemiyorum gençliğimi yaşayamıyorum diyor. Neyse işte böyle devam ederken 3.04 gün önce sevgilim bana aniden kötü davranmaya başladı ben işte sürekli ağlıyordum daha sonra bugün konuştuk bana kötü davranmasının sebebi babasıymış. Babası İstanbul’a gidemezsin köyde işleri senden başka iyi kimse yönetemez sen gidersen bu şirketimiz batar o kız seni sevse köyde oturmayı kabul ederdi eğer ki ona İstanbul’da yaşamaya söz verdiysen oraya gidemeyeceğini söyle eğer ki o gelirse köyde yaşarsınız gelmezse de evlenmeyin demiş. Haliyle bu duruma moralı çok bozulmuş ne yapacağını bilemediği için de beni kendinden soğutmaya çalışmış ama dayanmadığı için bugün anlattı her şeyi çok üzgün gelmek istiyorum ben burada mutlu değilim ama babama kıyamıyorum bu arada babasının kolu sakat yani daha çok üstüne titriyor oğlu. Sen gelir misin köye diyor ama ben köye gidemem köyde ben ne yapacağım öğretmenliği yapamam çünkü atanmadım özel okulda çalışmayı planlıyorum yani köyde bir evin içinde tıkılıp kalıp bir erkeğe mahkum olamam ama onu da çok seviyorum daha sonra biraz sakinleştirdi işte çabalayacağım falan filan dedi ama çabalaması için nasıl alttan üstten nasıl girip de onu ikna edeceğim babasından vaz geçireceğim onu lütfen bana bir fikir verin. O da çok mutsuz İstanbul’a gelmeyi istiyor eğer ki İstanbul’a gelmeyi istemediğini Bilsem çabalamayacağım ama çok istiyor hiç mutlu değil ben bu köyden kurtulamayacak mıyım diyip durdu nasıl babasına olan olan bu sevgisinden vazgeçebilirim bu sevgiyi nasıl kendi lehime çevirebilirim lütfen bana fikir verin.