Eşim ailemi affedemiyormuş?

Ya hamileyim son ayımdayım. Sorunlar bitti düzeldik dedik çocuk düşündük hamileliğimde güzel geçti son ay duygusallığımdan ve onun büyük bi hatasından kavga ettik bana vurdu ben de gittim aileme dertleştim normalde hiçbişey anlatmıyordum aileme. Psikolojim kaldırmadı moralim çok bozuldu. Sonra yine benim tavırlarım sorunlu bulundu. Biraz uzattım kaldıramayınca çünkü yine ben terapiye gittim yine ben çözmeye çalışıyorum yine benim ailem sorunlu gözüküyor sil baştan 1 yıl sonra yine aynı şeyler oldu anlayacağınız. Yoruldum diyorum iyi olmamıza güvenip çocuk yaptım diyip kendimi üzersem bebeğim de hisseder diye korkuyorum ama içimden üzülmüyor değilim …

Ayrıl diyecektim bu adam dan eş olmaz

Bugünden beri suratsız bi tartışmamız bişeyimiz yok yanına gidiyorum bunaldım sonra ilgileneyim diyor muhabbet edelim diyorum gelmiyor tekrar gidip sarılıyorum ediyorum bi yakınlığı yok en son dedim ne istiyorsun e diyor tekrar gelseydin yok işte tripliysem yine sorsaydın beni güldürseydin hep beni eksik buluyor. Ağladım çok moralim bozuldu en son diyor ki sen bana şunları şunları yaşattın hepsinden de ailen sorumlu ben öfkemi yenemiyorum. Biz onlar olmasaydı böyle olmazdık. Çok kırıldım dedim sen de bana birsürü şey yaşattın sürekli bunları mı konuşcaz iyiliklerimde de ailemin payı var tamam travmalarım olabilir ama ben terapi alıp çözdüm bunları yine varsa yine çözüyorum. Ama bence eşim beni yük olarak görüyor ben öyle hissediyorum diyince de ne alakası var diyor. Yanı beni sorunlu eksik görüyor gibi hissediyorum. İnkar etse de çünkü hiçbir şey yokken bile böyle yapıp beni bu karnı burnumda halimde ağlatıp sonra gelip sarılıp özür diliyor üzülmekten yoruldum dedim sıkıldıysan istemiyorsan ayrılalım . Ayrılmakta istemiyor şaka gibi biri