Aile ile yaşamak mı yoksa tek yaşamak mı?

Aynen bulunmuyor valla. Gerçi ben arayış içinde de değilim. Daha doğrusu bulabileceğimi pek sanmıyorum. Hem kafa dengi olacak, hem birbirimizden hoşlanıcaz, elektrik alacaz, hem düğün, kız isteme gibi saçmalıkları istemeyecek. Böyle bir kızı zor bulurum ben, unut aşkı, unut sevgiyi, unut evliliği diyorum. Bilmiyorum haksız mıyım.

Hollandalı bir kızla tanışmıştım başka bir ülkede. Ona ara ara yazıyorum da bir ışık yok maalesef 😂😂😂😂 Çok iyi, çok şirin bir kızdı ya, öyle açık saçık da giyinmiyor, çok mütevazi, makyaj falan da yapmıyor pek, kendi olabilen, özgür ruhlu biriydi. Ben etkilenmiştim aslında ondan ama onlar genel olarak galiba hemen bir ilişki düşünmüyorlar. Hayatı yaşıyor, onunla bununla takılıyor, bakıyor bununla bir ömür geçer, öyle evleniyorlar. Bizde nasıl? Biz birini bulalım da evlenip yuva kuralım kafasındayız. Napalım biz de öyle yetiştirilmemişiz, kültürümüz farklı. Tek eşlilik düşünüyoruz. Tek olsun, onunla bir ömür mutlu mesut yaşayalım istiyoruz.

Avrupai kafasında mı desem ya da farklı kafalar yaşayan, açık görüşlü, düşünce olarak, hayata bakış açısı olarak çoğu şeyi aşabilmiş biri karşıma çıkarsa ve anlaşabilirsem evlenirim artık. Yurtdışına yerleşirsem de illa evlenecek biri bulunur. Sevgili olarak yaşamaya da karşı değilim. Daha ciddi bakıyorum, olgunca düşünüyorum ilişkilere. Sadece takılmalık ilişkiler istemiyorum. Biriyle yaşamak için de bir kağıt parçasına, evet demeye de gerek yok. Sevdikten ve güvendikten sonra bir insanla birlikte yaşanabilir.

Yani çocuk olunca da zaten her türlü hak, hukuk meseleleri yüzünden evlenmek şart.

Zamanı gelince kızını ayrı eve çıkar, ne kadar sevsen de buna ihtiyacı olduğunu unutma

Gitmek isterse gider değil işte senin teklif etmen gerek, sen gitmek istiyorsun ama gidebiliyor musun?
25 yıl sonra senin imkanın olurda kızının olmayabilir ama yalnız kalmaya ihtiyacı vardır. İşte kendin tercübe ettiğin durumu ona yaşatmazsın. Daha yaşanılır bir hayat sunarsın