Bu tarz kritik dönemler yaşayıp atlatabilen var mı?

Aylardır doğru dürüst uyku uyuyamıyorum. Uyuduktan kısa bir süre sonra kâbuslar görüp uyku arasında sıçrıyorum, bazen uyandığımda ağlamış oluyorum. Son 2 haftada daha da sıklaştı bu.
Gün içerisinde hiçbir şeyim yokken aniden ağlama krizi geliyor, nefes alamıyorum ve olduğum yere çöküp bağırarak ağlıyorum. İstemsiz gelişen bir durum. İştahım kapandı sanki hiç acıkmıyorum. Günde 1 öğün anca yiyorum, o da kendimi zorlayarak. Aşırı yorgun ve hissizim.
Geçtiğimiz aylarda intihar etmiştim, maalesef başarısız oldum. Bu isteğim son günlerde yine artmaya başladı. Ya yine başarısız olursam düşüncesi içimi kemiriyor. Toparlanmak için her yolu denedim ve hiçbir şekilde düşüncelerimi toparlayamıyorum.

Benzer şeyler yaşadınız mı? Olduysa nasıl atlattınız veya atlatabildiniz mi?