Doğduğunuz ortamda nasıl bir hayatı gördünüz?

Bir çok insandan şanslıydım bu konuda. Kültürlü, eğitimli, kendini bilen aklı başında bir ailede büyüdüm. Çok da keyifli bir çocukluk ve genlik geçirdim

Herşeyin anlamsız olduğunu,
Yalnız büyümenin, ağlamamayı , güçlü olmayı, bagirmamayi, kendi yaralarını kendin sarmayı, aşağılanmayı , iftirayı, önemsiz olduğunu hissettim sadece
Ve ben acımasız kimseyi takmayan hiç bir şeyi ciddiye almayan birine dönüştüm ölen ölür zerre içim acımaz kimsenin hayatında iyi biri olmayı istemem parmağımı bile kıpırdatmam.

"Ben büyüdüğüm yerde bir kimsenin acısının ne kadar önemsiz olduğunu öğrendim "

Herkes kendi köşesinde ağlasın sesini bile duymak istemem.