Cesaretli insanlarla takılınca cesaretli oluyorum ama hayatımdan çıktıklarında yine cesaretsizlik geliyor ne yapabilirim?

Benim bir patronum vardı, canlı kaplanla fotoğraf çektirecek kadar cesaretli biri. Onunla çalıştığım dönem inanılmaz özgüvenli ve cesaretli hissediyordum kendimi. Yapamam dediğim şeyleri yapıyordum. Örnek vericek olursam, tek başıma şehir dışına gitmeye korkarken bu adamla takıldığım dönemlerde tek başıma şehir dışına gidebilecek hale geliyordum. Sonra yollar ayrıldı ve ben yine cesaretsiz birine dönüştüm. Zaten tek çocuğum, yanında cesaretlenebileceğim biri yok. Yani kendi başıma bu konuyu çözmek zorundayım, insanlara bağımlı olmamam lazım. Aynı şey ilk aşkımla da olmuştu, o hayatımdayken kendimi her şeyi başarıcak gibi hissediyordum. Uçaktan korkuyorsam uçağa bile korkmadan binebiliyordum sonra o da hayatımdan gidince yine cesaretsiz birine dönüşmüştüm. İnsanlara bağımlı oluyorum resmen belli dönemlerde. Bu problemleri nasıl aşabilirim?