Varolan her kadına kin beslemem normal mi?

her şey çocukluğumdan beri reddedilmemle başladı diyebilirim , ortaokulda , lisede zamane çocukları sevgili üstüne sevgili yaparken ben ise onların arkaplanında kaldım , kimseyle bağ kuramadım, bunu çok istememe rağmen. Liseye geçince de durum farklı diğildi , istediğimi alamayınca takıntı haline getirmeye başlamıştım. Tek istediğim sevilmekken senelerce sevilme duygusunu yaşatmayı akranlarım reddetmişti. Bende ondan sonra kadınlardan soğumaya başladım. İlk başlarda umursamasam da daha sonra onların bana ve çevremdeki insanlara olan muameleleri sebebiyle kin beslemeye başladım , üniversiteye geçiceğim zamanlarda öyle bir boyuta gelmişti ki kinim ve tiksinçliğim , marketteki kasiyer kadın ise o marketten alışveriş yapmıyor , restoranda kadın çalışan varsa oraya girmiyor , hiçbir kadın müdürün olduğu firmaya para kazandırmıyordum , ve şuanda üniversitenin ortasındayken defalarca reddedilmiş birisi olarak bu kin katlanarak artmaya devam ediyor. Öyleki geçen gün farkında dahi olmadan kadınlar otobüste olduğu için otobüse binmemişim , onlarla aynı ortamda olmaya bile katlanamıyorum... Çevremde olmasına izin verdiğim herkes "Sabret birgün gelir seni bulur" diyor ama benim bulucağına ne inancım var ne de sabrım , yaklaşık 10 senedir bulmayanın yakın gelecekte bulucağına dair garantiyi kimse veremez. Bu sebeple kadınların nerdeyse tamamı ile fiilen ilişkimi kesmiş haldeyim , her ne kadar hala sevmek ve sevilmek istesemde bunun olmayacağına kendimi ikna etmiş haldeyim. Sizce bu düşüncede olduğum ve reddedildiğim için kadınları suçladığımdan dolayı sorun bende mi? (Bu hale gelene kadar yaşadığım reddediliş ve aldatılma/kullanılma süreçlerini anlatmadım onları hesaba katarak cevap verirseniz sevinirim)