İnsanların ve ailemın benden beklentısı yuksek ama benden hiçbir sey olmaz napmalıyım?

Beklentiler agır gelıyor istemiyorum hıcbır sey olmak istemedıkce senden olcak falan dıyolar. İş bak falan dıyolar. Ben full evde yatmak istiyorum babamın parası neyımıze yetmiyor ben neden kendımı kurtarmak zorundayım çok saçma. Zorunlu gözüyle bakıyorlar, ben bır gün sonramı bıle hayal edıp göremezken insanlar ne olacagıma emınler ve onun ıcın cabalamamı istiyorlar ben ise çalışmak istemiyorum her sabah kalkmakta zorlanan hantal tembel bırıyım. Bu hayatı sevmiyorum neden para için calısayım ki? Hıcbır şeye ihtiyacım yok. Ama aılem mecburum gözüyle bakıyor hayatım zehır oldu bu baskı altında. Sankı doktor olucam neyın baskısı beklentisi bu öf ya.