Eşim benden utanıyor galiba? Bu duruma cok üzüldüm?

Esim tıp mezunu, doktor ogretim üyesi.(okulda tanistik. O zamanlar arastirma gorevlisiydi ben okuyordum) Ben atananamis öğretmenim. Eskiden birileri sordugunda ögretmen derdi, nerede calisiyor falan diye sorunca atanamadi daha derdi ama bunu derken biraz sıkılarak dedigini hissederdim.

Sonra ev hanimi demeye başladı ama bunu demekten hoşlanmadığını surqtindan anlardim bazen.

Yakin zamanda da benim evden disari çıktığımı sanarak (eve geri döndüm esyami unutmusum) bir konusmasina denk geldim. Ben doktorum, akademisyenim. Calisiyor ediyor ama yeterli olmuyor iste. Ben olsam kac defa atanmistim. Ev hanimi demekten sıkıldım artik. Haliyle millette esimin ben gibi oldugunu saniyor.

Ev hanimi da desem, ogretmende desem yeterli olmuyor sanki. O beni soylerken esim doktor derken gurur duyuyor ama ayni gururu ben yaşayamıyorum. Keske işinde gücünde olan biriyle ya da saglik alanindan beni de anlayacak biriyle evlenseydim dedi.

Yani hem sasirdim hem baya üzüldüm. Kariyer meselesini bu kadar taktığını bilmiyordum. Dedigim gibi yuzunden falan bazen hissederdim ama tam da emin olamazdim.

Yani tanışırken, evlenirken okudugum bolum belliydi, atama belliydi atama olup olmayacagi belliydi, evlenmeseydi keske. Benimde niyetim yoktu mesleginden dolayi. Benim calissam da bos vaktim olacak onun olmayacak bana ogretmen iyi olur diyordum ama ikna oldum bende.

Insanlara karsi benden dolayi ezilmesi de üzdü beni. Bilmiyorum ne yapacagimi, ne hissedecegimi.