Kendime hayat kuramıyorum?

30 yaşındayım ailemle yaşıyorum. Mezun oldum atanamadım yıllarca uğraştım mülakatta elendim. Özeller olmadı kısa süreli saçma işler oldu ordan da ayrıldım. Sonra pes ettim eve kapandım depresyona girdim. Arkadaşlarım evlendi ben hiçbi şey yaşamadım. Şimdi kpss çalışıyorum ama artık çalışamıyorum masaya oturunca midem bulanıyo kuscak gibi oluyorum. Bütün hayatım bu sınav yüzünden mahvoldu artık atansam nolur ki bu yaştan sonra. Beni seven bi insan olsun birlikte anı biriktirelim çocuklarım olsun istiyordum. Çok istiyodum içim çok acıyo o yüzden. İsteklerimi yaşauamıcaksam atanmanın da bi anlamı yok. Sürekli suçlanmak da çok ağır geliyo o yüzden eve kapandım iş ve evlilik sorarlar bana acırlar diye. Şimdi küçük bi köyde inzivaya çekilip öyle yaşamak istiyorum bu tip insanlardan uzak , çünkü nefret ediyorum anlayışsız insanlardan. benim hayatım mahvolmuş hala sınav soruyorlar bıktım sınavdan. Bundan sonra okumak istemiyorum artık. Keşke bi mağaraya saklanıp orada yaşasam. Diğer seçeneği günah olduğu için yapamıyorum.

Kendime hayat kuramıyorum?
Cevapla