Yaşımız gelmesine rağmen neden evde kalıyoruz biz? Neden evlenemiyoruz?

Aynen. Bu halimize çok şükür.

Benim hiç olmadı maalesef. Yalnızdım hep. Bulabilsem ama bulamıyorum maalesef. Yakında 30 olacağım yaşıtlarım çocukları okula gidiyor.

Zamanı geçiyor bence. Psikolojik olarak kötü hissediyorum kendimi. Sıkıldım yalnızlıktan.

Öyle olduğumu düşünüyorum. Ama kendimi kanıtlayabileceğim bir ortamım ya da bir kız olmadı.

Üniversite bitti. Devlet memuru oldum. Orada ortamım hep erkekti.

Çalıştığım kurumda çok.

Bir kaç kişi var dikkatimi çeken. Ama kim olduklarını bilmiyorum.

Kim olduklarını bilmiyorum. Belki beni beğenen var fakat kadın için olduğu açılamıyor.

Bir ortamım olsa biriyle ufaktan tanışsam atacağım ama.

Yani takıldığım konuştuğum bir arkadaş ortamım. Öyle bir ortam olsa birşeyler yapmaya çalışırım.

Valla nasıl oluyor hiç bilmiyorum.

Evet. Tanışana kadar çekingenlik var. Ama tanıştıktan sonra açılıyorum.

Şu ana kadar yok maalesef.

Keşke olsa. Ama annemin bana kız bulacak durumu yok maalesef. :(

Denemeye çalışıyorum. İki fotoğrafım var maalesef. 😬

Aslında güzel bir yüzüm var ama güzel fotoğraf çekinemiyorum.

Yani olabilir. Bir kaç tane daha kalabilirim.

Koyabilirim.

Spor salonuna gidiyorum. Orada herkes kendi aleminde. Biraz elit bir yer.

Nasıl yani?

Yani evet maalesef. Bulan buluyor spor salonundan.

Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum ki. Atılgan değilim. Birisiyle ufaktan tanışma imkanım olsa şansımı deneyeceğim.

Öyle kolay olsa keşke. :D

Belki siz kızlar böyle bir teklif bekliyorsunuz ama benim gibi erkekler için zor. Yani ben teklif ettikten sonra reddedilirsem çok kötü olurum.

Çabuk hevesleniyorum. Olmazsa kötü oluyorum.

İşte geçene kadar mahvediyor beni.

Aslında küçüklükten başlıyor sıkıntılar. O yüzden duygusalım. Çabuk dağılabiliyorum. Eksik büyüdüm çünkü.

Kolay atlatman için bir sebep göremiyorum. Böyle gelmiş böyle gider diyorum.

Evet. Maalesef yalnız yaşıyorum ve bir dayanağım yok.

Hem iyi hem kötü maalesef. Eksi ve artı yanları var. :)

Elimden geleni yapıyorum. Ama insan yinede yanında birisini istiyor.

İnşallah bekliyorum. Umarım olur.

İnternetten tanışsam bile ilerlemiyor. Havada kalıyor. Babam yok. Annem ise bakacak durumda değil maalesef.

Pek akrabalık bağım yoktur. Durumlar karışık biraz. 😬

Bulabilsem keşke. :( Olmuyor maalesef. Şans lazım.

Şu an hedefim bu.

Çalıştığım kurumda kız çok. Üstelik bekarda çok. Ama benim çalıştığım yer sıkıntı.

Yani tenha bir yerde kurumda. İnsan gördüğümüz yok.

Çok kişi var aslında ama kimseyi tanımıyorum.

Çıkmıyor maalesef. :(

Öyle diyorum bende. Ama gün geçtikçe daha kötü ümiyor ve evli çiftleri ve sevgilileri görünce moralim bozuluyor. Psikolojim bozuldu.

Edinemiyorum işte. 29 yıldır yalnızım.

Ankara 'dayım. :) Sanırım burada ben evlenemiyorum.

Doğu bana yabancı. 😃

İç Anadolu'da büyüdüm. Buradan dışarı çıkmadım. Bana ege bölgesi bile yabancı geldi.

Mardin bana çok yabancı. :)

Sağolun teşekkür ederim.