Bazen isyan etmekten korkuyorum. Belki sozleriniz iyi gelir?

Yillar oldu aldatilip bosanali. Bir kizim var, onunla bu hayatta yalniziz aslinda. Annem babam sag 2 kardesim var ama hepside kendi hayatlarinda bencil tutumlu insanlar. Babam yine iyidir ama oda nede olsa karsi cins cok bir sey paylasamiyorum. Zaten farkli sehirlerde yasiyoruz.

Bana sorarsaniz ben eş olarak bir cok insanin tercih edecegi karektere ahlaka vs sahibim ama kader diye bi olgu var. O kadar yil olduki kimseyi guvenip hayatima almadim. Yeni tasindigim bu sehirdede (3-4yil oluyor) cevrem olmayinca kimseyide taniyamadim.

Bosandigim o karektersiz adam cok pismAn oldu ama afetmedim. Fakat gunun sonunda yillardir yalniz olan benim. O kotude olsa bi evlilik yapti. Ondanda bosandi simdide sevgilisi ve sevgilisinden cocugu var.

Rabbim isteseydi ben coktan evlenmis birde ikinci cocuga sahip mutlu mesut bi yuva sahibi olabilirdim diye sitem hissediyorum bazen, Allah afetsin. Hep umut dolu olmaya calissamda umutsuzum aslinda birde bi yandan ya yine Allah korusun kötü birine denk gelirsem diyede cok korkuyorum. Şu an 44 yasindayim. Hayatta dogru durust bi kac guzel yil yasayamadim bile. Allah afetsin ama hani evladimin yerini hic bi sey tutamaz iyi ki var Rabbim eksikligini gostermesin. Ama insan istiyorki evlat huzuru evlat mutlulugu ozel hayatimdaki mutlulugum ile taclansin. Kizimda buyuyor yalniz kalmaktan korkuyorum. var mı bana umut verici sozleriniz?