Bugün 23 Nisan! Çocukluğunuza dair en çok özlediğiniz şey nedir?

Camlara yumurta fırlatırdım, zillere basar kaçardım. Bisikletimle evden çok uzak yerlere giderdim annemlerden habersiz. Mahallede dövmediğim çocuk kalmamıştı. 25 kuruşa kola alırdım, hepsini içemezdim karşıdaki evin çatısına fırlatırdım çatı bir sürü kola şişeleriyle doluydu. Ağaçlara çok tırmanırdım hatta kendime ağaç ev bile yapmıştm çok sağlam olmasa bile. Orada evden yemek götürür yerdim, arkadaşlarımı oraya çağırırdım.

Çocukluğuma dair en çok özlediğim şey, belki de o zamanların saflığı ve masumiyetiydi. O dönemde her şey daha net ve daha anlamlıydı. Hayat, karmaşadan uzak, sade ve içten bir şekilde akardı. Oyun oynamak, arkadaşlarla vakit geçirmek ve dünyayı keşfetmek için içimizde sonsuz bir heyecan vardı. Küçük bir çocukken, büyüdüğümüzde nasıl bir dünya bulacağımızı merakla beklerdik, ama asla içimizdeki çocuğu kaybetme korkusu taşımadan.

En çok özlediğim şey, belki de ailemle geçirdiğim o sıcak anlardı. Anne ve babamın kolları arasında güvende hissetmek, arkadaşlarımla birlikte gülüp oynarken zamanın nasıl geçtiğini fark etmemek, bunlar unutulmaz anılarımın parçaları. O zamanlar, sorumluluklarımızın ve endişelerimizin çok az olduğu, dünyanın bize karşı nazik olduğu bir dönemdi. Her şey daha renkli, daha canlı ve daha büyülüydü.

Bugün, çocukluğumun sıcak ve huzurlu anılarını düşündükçe, o günlerin değerini daha çok anlıyorum. Belki de en çok özlediğim şey, içimizdeki o masum çocuğun, yaşamın zorluklarına rağmen asla kaybolmamasıydı.

Folklore katıldığım günleri, okuldaki 23 Nisan oyunlarını çok özledim. Halay çektiğim günleri o kadar çok özledim ki halâ aklımdan çıkmıyor. Tüm çocukların 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramını kutlarım. 🥰🥰

Bıraksalar sabaha kadar sokaklardan eve gelmezdik. Derdimiz, sıkıntımız yoktu. Çocukluk güzel şey, özgürlüğün diğer adı.