Bazen kendimle cok icsel savaslar veriyorum?

Gercekten hayatta bukadar sanssizmiyim ya da niye ben diye ya da sanssizlik bir insanin yakasini birakmazmi bir insanin yuzu hicmi gulmez hayatim hep degersizliklerle gecti basta ailem kucuklugumden buyana birkere deger verdiklerini desteklediklerini ilgiyle sevgiyle yaklastiklarini gormedim hep huzursuz bir aile hayati vardi ilkokula gittim basarili bir ogrenci olamadim hep sonuk silik bir ogrenci olarak devam ettim aslinda ogretmenimide hic sevmedim tembel caliskan ogrenci diye ayiran bir ogretmendi yani hicbirzaman bir yakinligini gormedim yani anliyacaginiz okuldan ogretmenim yuzunden sogutuldum ve cok istesemde kendimi asip basarili olamadim hep icimde biryerde silik pasif umut vasetmeyen biri kaldim sonra arkadas cevrem oldu ilk baslarda cok guzel dostluklar yasadim ama cabuk vazgecilen silinen ezip gecilen kiymeti bilinmeyen biri oldum kime guvendiysem cabuk vazgectigi oldum halen daha oyle yani anliyacaginiz neye elimi uzattiysam o dal elimde kaldi kimsenin degerlisi tercih ettigi kisi olamadim geriye donup baktigimda basardigim hicbirseyi kendimde goremiyorum hep hayal kirikligi disinda niye bilmiyorum neden bunlari ben yasadim bilmiyorum..