Bosanmak istiyorum ama korkuyorum?

Berbat bir evliliğim var 24 yaşındayım 17 yaşında evlendim iki çocuğum var ikinci çocuğum doğana kadar böyle sıkıntılarımız yoktu ama çocuğum olduktan sonra eşim çok değişti saçma sapan şeyler istemeye başladı yatakta arkadaşlarımı hayal edip benimle birlikte olmaya başladı ne kadar uyursam da o an sussa da sonrakinde tekrar aynı hareketi yapmaya devam etti artık sırf birlikte olmak için birlikte oldum sırf cocuklar icin sabrettim ama artık hersey bana zamanla batmaya igretmeye başladı ben şimdiye kadar arkamda duracak bir ailem yok iki tane çocuğum var diye durdum ama eşimin artık herseyi bana batmaya başladı çocuklarıma çok düzgün bir baba aynı şekilde evine bakan bi insan sürekli para biriktirip biseyler yapalım kafasında olan bir insan sadece karısına para harcarken cebinden para çıkarmayan bir insan. Verdigi paranın hesabını lafını yapan bir insan bu 100 TL dahi olsa bu şekilde.

Son olayımız söyle patladı ki arkadaşım bize kalmaya geldi kendi de taniyo biliyo 1 hafta bizde kalıp işlerini halledip geri yaşadığı yere dönecekti bugün kendi çocukları aldı köye gitti bizde evde işlerimizi halletik biraz dolaşalım diye dışarı çıktık haberi vardı ve daha çıkalı yarım saat dahi olmamıştı paska bir plan yaptık ve haber vermek için aradım arkadaşım yanımda ben telefondayim planı anlattım sen ne zman eve girip evinde ilgileneceksin ne zman bana karşılık yapacaksın 1 haftadır ne bu hallerin yeter gezmen vs dedi kız geldiğinden beri ztan ilk dışarı cikisimizdi ama ben 1 haftadır hergun dışarı cikiyomusum ilk üç günümüz zatn hastanede geçti çünkü çocuklar hastalandı dier günlerdi arkadaşım kendi çıktı ve ben evdeydim bi bugün çıkmıştık yani çocuklar sabahtan beri bende sen nasıl annesin nefret ediyorum sensen vs vs dedi kız yanımda ister istemez duyuyo en sonunda kız beni burada indir işlerim var sen eve geç ben de sonra gelirim dedi neyse gectim eve ben boşanmak istiyorum ne annelik yapıyorsun ne karışık tiksindim artık vs yaptı

Evet bende nefret ettim bende bıktım bizden ama ben şimdiye kadar hep çocuklar için durdum en azından çocuklara bakiyo diye ben bosansam iki tane çocukla sıfırdan düzen kura bileceğime inanmıyorum çünkü. Arkamda duran bir ailem yk bana sahip çıkacak biri yok ama yoruldum artık herseyi düşünmeye başladım ya gerekirse çocuklarım onda kalsın ben sıfırdan düzen kurim ne bilim izin günlerinde çocuklarımı gorim bencilikmi kurtulmak için mi bilmiyorum kızlar napocam ben bisey düşünemiyorum karar veremiyorum ben bu adamla yaşamak istemiyorum daha buraya yazmadım bana çok hareketi oldu napicam ben bana bi akıl verin