Affetmek istiyorum ama içimdeki ben kabullenemiyor ne yapmalıyım?

kendini sevmek ne alaka benim söylediğimle? Mutlu ailesi olanları görünce dağılsınlar istiyorum demedin mi? Haset insanlarsınız siz.

Beni sev sevme umurumda değil. İnsanların sizinle aynı bkt*n hayatı yaşamıyor diye haset ediyorsunuz. Sen bu durumundan dolayı kendini sevmiyorsan sevecek hale getirmek için çabalaman gerekmiyor mu sence? İnsan nefret ettiği bir şeyi istemez fıtrat olarak. Yani sen yalan söylüyorsun kendimden nefret ediyorum diyerek. Bu özelliğinden rahatsız değilsin belli ki.

senden önce başka kadınlardan daha aynı hikayeyi dinledim. genelleme yapmadım direkt olarak. bu böyle mi diye sordum, çünkü onlar da "diğer insanların benimle aynı şeyleri yaşamasını istiyorum" diyorlardı

aynı şey? kendinden istemiyorsan isteme bu senin hayatın. Başka insanlara da kötü gözle bakıyorsun. Senin gibiler yüzünden birçok ortamda dışlandım lan ben. Ben hayatta hiçbir şeyi takmıyorum, hep mutluyum, sürekli gülüyorum diye insanlardan neler çektim awk. Halbuki benim hayatım onların birçoğundan daha bkt*n bir haldeydi. Buna rağmen mutluluğumu kıskandılar çekemdi o* evl*dla*rı

Hayır aslında mutlu değildim. Sadece dışarıdan mutlu gibi görünüyordum. Acılarımı kendi içimde yaşıyor, insan içinde bunu belli etmiyordum. Bunun çekemediler. Ben zarara uğrayayım diye arkamdan iş çeviren insanların haddi hesabı yok bu yaşıma kadar. Beni nasıl bir insana çevirdiler biliyor musun? Agresif, sürekli kaşını çatarak gezen, sinirli, her an kavgaya girebilecek, kaos oluşturmaya hazır bir insan. Artık haset olduğunu sezebileceğim bir insan gördüğüm zaman tenhada yakalayıp işini bitirsem mi acaba diye düşünmeden edemiyorum. O derece nefret ediyorum lan artık.

"Haset ettiği zaman hasetçinin şerrinden Allah'a sığınırım." Felak, nas okumadan çıkmıyorum ben artık dışarı.

Lan ben de bunu istiyorum kimse beni kaale almasın, kendi halimde yaşayayım istiyorum. Çekemiyorlar. Zaten öyle haset ederek kendi değerinizi düşürüyorsunuz.

Ya o anlamda değil kardeşim. Benim mutlu gibi görünmem kimsenin umurunda olmasın. Neden bu kadar umursuyorlar? arkamdan konuşmadıkları laf yok milletin.

Sadece konuşsa iyi, ben zarar göreyim diye arkamdan iş de çeviriyorlar sorun burada. Yüzüme gülüp arkamdan iş çeviriyor sorun bu. Bir de benim mutlu bir ailem olup olmadığını diğer insanlar bilmez. Hayatımdaki sıkıntıları kimseye anlatmıyorum. Dışarıdan çok mutlu bir hayatım var sanıyorlar, öyle bir intiba oluşuyor. Bunu da çekemiyor işte millet.