Bekar bir kişinin ailesiyle yaşaması zaman geçtikçe zorlaşır mı?

Bence evet çünkü benim annem farklı herşeyi kendi yapacak sana vermicek diyelim göndermek istemez kızar aşağılar eleştirir arada sinirlenirse vurur anca herşeyden sinirlenir bebek gibi yaşıyorum arada verir işte o kadar herşeyi kendi yapıyor demiyor ki birlikte alalım yok polis gibi bir kadın

Benim bir şikayetim yok. Zaten belli bir olgunluk seviyesine ulaşınca olaylara farklı pencereden bakmaya başlıyorsunuz. Elbet kızdığınız noktalar oluyor lakin ailenizi olduğu gibi kabul etmeyi öğreniyorsunuz. Dolayısıyla gül gibi (dikeniyle) geçinip gidiyorsunuz. 😂

Selamlar, tutucu bir ailem vardı. Yani kimlerle görüştüğümü bilmesine rağmen sırf “istanbusla oturduğumuz ve geç saatlerde başıma bir şey gelir” düşüncesi yüzünden zindan hayatı yaşadım resmen. Bu yüzden de kafasının uyduğunu düşündüğüm bir erkekle evlendim ama işler daha kötü oldu. Yani erkeksen sorun yoksa gezer tozarsın eve geç gelirsin kimseyi görmezsin sorun olmaz ama kadınsan, tutucu ailen varsa her şey çok zor olur.

Her meslek sahibi veya düzenli bir çalışma hayatı olan yetişkinin kendine ait bir düzen kurup ayaklarının üzerinde durması ve hayatını idame ettirmesi taraftarıyım.

Tabi ki zorlaşır. Kadın erkek farketmez belli bir yaştan sonra eve ekmek getirenin daha değerli olduğuna şahit olunca kendini bir yük gibi hissedersin. Her geçen gün gözüne batarsın ailenin. Halbuki bi zamanlar dizinin dibinden ayırmak istemiyorlardı di mi

Çocukken anlamıyorsun ama kaldıkça sınırlarını ihlal ediliyor ne doğru dürüst depresyona giriyorum ne kendimle kalabiliyorum. Hep bir karışma hep hesap verme "nereye gidiyorsun ne zaman geleceksin vb "

Kendin düzenine alışıp tekrar dönmek daha da zor. Belli yaştan sonra kendi duzenini istiyor insan..

Kesinlikle zorlaşıyor. İnsanın kendi evi kendi düzeni olması bambaşka bir olay

Evet benim için zorlaşıyor ayrı eve çıkmak isterdim.