Erkeklerle nasıl asgari düzeyde arkadaşlık kurarım?

Tutucu bir evde büyüdüm. Çocukken oğlanlarla konuşmam, oynamam falan yasaktı. Mahalledeki, okuldaki çocuklar abimleri tanıdığı için benimle iletişim kurmuyorlardı. Erkek kuzenlerimle tokalaştığımda tepkiyle karşılaşıyordum. Liseyi de kız lisesinde okudum. Üniversitede de erkeklerle arkadaşlık kurmadım. Gerekmedikçe konuşmadım bile. -Güzel bir kız ve erkeklerle konuşmuyor. Angelina Jolie sanki herkesin kendine aşık olduğunu ve yavşayacağını sanıyor- egoist köylü yobaz mal kız imajı çizdim bence ve bence bu aralarında dedikodu malzemesi bile olmuştu. Bu durumdan çok rahatsızım. Gerçekten erkeklerle kadınları ayırmadan hepsine insan gözüyle bakmak istiyorum ama olmuyorrr. Öğretmenim. Atandığımda sosyal hayatımda falan çok sıkıntı olacak benim için. Hep yanlış bi şey yapıcakmışım gibi davranıldı. Erkeklerle konuşmak arkadaş olmak kötü bi şeymiş gibi hissettirildi. Erkeklerle konuşurken sanki onlar ya da çevredekiler yanlış anlıcakmış gibi hissediyorum. Utanıyorum, göz teması kurmakta zorlanıyorum, konuşurken de heyecanlanıyorum elimde olmadan. Ve bu sefer gerçekten YANLIŞ anlaşılmış oluyo. Bazen rahat davranmaya, belli etmemeye çalışıyorum ama sürekli taklit yapmaktan inanılmaz yoruldum. Bi yerde zortluyorum. Bu kız benimle konuşurken gergin, göz teması kurmaya çekiniyo demek ki benden hoşlanıyo diye düşünüyolar muhtemelen. zerre tipim olmayan, hoşlanmadığım biri ondan hoşladığımı düşünüyor. halbuki alakası yok… Yanlış anlaşılmalara sebebiyet vermeden ve onların da bana yavşamasına yol açmadan erkeklerle asgari düzeyde iletişim kurmak istiyorum. Hoşlanmadığım bir erkek de bana yürürse istenmediğini anlasın istiyorum. Tam olarak kendimi ifade edebilmişimdir umarım.