Artık kardeşimin ebeveyni olmak istemiyorum?

Şimdi söyle ki ergen bi erkek kardeşim var ben 11 yaşından beri babam çalıştığı için ona ebeveynlik yapmak zorunda bırakıldım çocukluğumu falan yaşayamadım açıkcası ergen erkek ya da kız kardeşi olanlar bilir hiç söz dinlemez dikine giderler söyleki ben reşit olduktan sonra babam bizimle diyalog kurmayı bile bıraktı kardeşimle kavga ettiğim zaman bana vuruyo ağır küfürler ediyo okula gitmiyo babama bunu anlatmaya çalıştığım zamansa benden ne bekliyosun döveyim mi gibi tepkiler veriyo hiç bi ortak yol bulmaya çalışmıyo benimde yaşım pek büyük değil açıkcası ve kardeşimden başkada kimsem yok geleceğinin yok olmasını istemiyorum psikolojim cidden artık kaldıramamaya başladı yarın öteki gün babama bişey olsa ben kardeşime nereye kadar bakabilirim sanki sadece ben büyümüşüm o hep çocukmuş gibi davranıyo ne yapmam lazım benide dinlemiyo babamla konuşmaya çalıştığımda kulaklığını takıyo ya da cevap vermeyip telefona bakıyo sadece