Dunya'nin esiri olmak mi?

Var önce iyice bir aşk acısı olbr değersizlik duygusu ile yandım, yanmama izin verdim sonuna kadar. En dibe geldiğimde kendime söz verdim sen bu değilsin çünkü kendimi potansiyelimi biliyordum. Kendimdeki eskileri hep biliyordum ama bir şey yapmıyordum. Sonra söz verdim yapacağım diye. Spora başladım, kifayet dolabımi değiştirdim, kitaplar aldim. İlk başlar çok zor oldu bunlars başlamak, kac kez bırakma noktasına geldim. Ama bırakmadim şimdi ise o günden çok daha iyiyim ve çok daha iyi olacağım. Artık kendime kızmak yerine kendimi seviyorum, değerli buluyorum, kendimi dinliyorum.

Çok edebi ve felsefisin. Bu güzel ama içten içe seni yer bitirirde. Dikkatli olmanız lazım. Sakın mutluluğunu başkasına bağlama. Başkası ile gelen mutluluklar başkası ile de gider. Bende senin gibiydim hep bir kurtarıcı arardım. Ama öyle birisi yok kendinden başka. Bende acı ile yoğrulmam sanıyordum, ama sonunda gözümü açtım. İyiki o acıları çektim yoksa bir ölüden farksiz yaşayıp gidecektim

Bence faza acı melankoliyi tetikler, melankoliye alıştırir. Herkesin mizacı tabiki farklı ama tek bir gerçek var, sadece kendi kendimizi biz kurtarabiliriz. Başkaları çok nasihatler verdi ama söylemek ile yapmak çok farklı şeyler. Senin canını yakan artık her ne ise bununla savaşman lazım ben başlardi isem sende başarırsin.