Görme engelliler tarafından yılanın başı ilan edildim haksız mıyım?

Yani kendi işini görüyor ama araba sürme konusu mesela önemli bence aşk evliliği olır felan ayrı ama onun dışında neden 40 yaşında birine bakayım kendime anca bakıyorken ve o arkadaşın gibi özgürce gezip tozuyorken. Bu arada helal olsun

ya insanlar böyleler. engelli olmasan da 40 yaşını geçkin olsan sana 60 yaşında birini layık görürler. özellikle kadınlara uygulanan bir ayrımcılık bu. erkeklere uygulandığına hiç şahit olmadım. erkek her zaman en iyisini hakeder. tuhaf bir bakış açısı. arkadaşım 42 yaşında bekar mesela. hiçbir engeli de yok fıstık gibi kız. ama kıza çevresinin önerdiği (önerenler de kadın bu arada) hep yaşlı, kusurlu tipler. kızın boyu 164 falan kıza 155 adam falan öneriyolar bide söylemiyolar buluşmaya gidene kadar. böyle zorbalıklar yaşıyor çünkü niye 42 yaşında bekar bir kadın olmak herkese göre acınası bir durum. o yüzden ne sunarlarsa kabul etmek zorunda gibi. engelli olma mevzusuda böyle. erkek görme engelli olsa gören bir kadınla hiç rahatsız olmadan evlenir. ama kadın kusuru olmayan biriyle kendisi kusurluyken evlenemez. boynu bükük kalır. toplum resmen kanser bu konuda, değiştiremezsin

Ya özellikle 40 yaşına kadar evlenmediysem neden evleneyim ki düşüncesi var bende. Evlilik erkeğin konforunu sağlayan bir kurum erkeğin işlerini yapacaksın ona bakacaksın kendini kısıtlayacaksın felan. Üstelik evliliğin verdiği avantajları minimum alacaksın ya da alamayacaksın. Çok büyük bir aşk yaşamadığım ve karşı tarafın gerçekten kaliteli biri olduğunu görmediğim sürece neden buna katlanayım ki gider dünyayı gezerim.

asla böyle düşünme. evet çevremizde çoğu evlilik dediğin gibi ama öyle olmayan evlilikler de var. ben hiç evliliği düşünmeyen bekar hayatından oldukça memnun biriydim. dünyanın da bir kısmını gezdim bekarken:) o yüzden hava hoştu bana. sonra çok mantıklı biri çıktı karşıma. evlendim. şu an beraber dünyayı geziyoruz:) evlilik denen şey bana yük gelmiyor çünkü evin her işini birlikte yapıyoruz hatta en pis işleri eşim yapıyor diyebilirim (tuvalet, mutfak gibi). tek başıma yaşama hayalim vardı hep ama yapamazmışım. tek başına daha da ağır bir külfet hiç yardımcın da yok. hayatımız seçimlerden ibarettir. karşına bu tarz biri çıkarsa evlenmekten asla korkma, yaşı da problem etme. bilemezsin en doğru kişinin karşına ne zaman çıkacağını. daha baştan evliliğe erkeğin işini yapmak ona bakmak kendini kısıtlamak olarak bakarsan öyle birine denk gelirsin. hayatı tam anlamıyla paylaşacağın birini dile.

Ama ben 40 yaşından sonrasından bahsediyorum ve kaliteli biri olmadığı sürece diyorum. Bahsettiğin gibi biri çıksa düşünürüm tabi ama evlenmek için evlenmem daha seçici olurum