Şimdiki dönemindeki çocukların hiçbir şey yaşamadan hissediyorum gerçekten ben 1991 doğumluyum, bizim zamanımızda öyle internet falan yoktu ama her şey çok güzeldi istediğimiz televizyon dizileri programlar gündüz çizgi filmler şimdi televizyonlarda bir tane düzgün bir şey yok
Koskoca bir hüzün, hayal kırıklıkları, acı, endişe geçiyor gözlerimin önünden. Dahası sadece gözümün önünden de değil, içimden geçiyor, en derinimden yaralıyor. Geçmiş geçmişte kalmıyor, geçmiş meğer geleceğin ta kendisiymiş.
Çok dolu dolu , çok güzel bir çocukluk geçirdim.. Şu an hayatta olmayıp da sevdiğim herkes vardı.. Anneannemle ile dedemi birer sene arayla kaybedince cenazelerinde hissettiğim tek şey çocukluğumun ölmüş olduğuydu aslında..
Ben hiç bir şey hissetmiyorum benim için çünkü çok boş ve sıkıcı geçmişti hatırladığım çok iyi anılarım yok sadece kuzenlerimle takılmayı tüm gün gezip eğlenmeyi severim güzel anılar olarak bu geldi aklıma bir tek