Yasamak için sebebim kalmadı?

Bu noktaya gelmiş olmana çok üzüldüm ya, söyleyeceklerimden önce profesyonel bir destek almanı mutlaka öneriyorum. İkincisi hayatını heba etme, gencecik bir kadınsın, kendin için yaşa her şeyden önce, yaşamda bazı istediğimiz şeyler hiçbir zaman olmaz ama bu hayata sarılmayacağımız, hayattan vazgeçeceğimiz anlamına gelmez, gelmemeli. Mutluluk duyulacak, sevilecek o kadar şey var ki... Bir insanı baz alarak kurtuluşu ve mutluluğu sadece onda bulacağını sanmak bence yanılsamaların ve yanılgıların en büyüğü. Sen kendini gerçekleştirmeden, kendi adına yaşamı mutluluk duyulacak bir şeye dönüştürmeden, kimse sana bunu vaat edemez. Rica ediyorum silkinip kendine gel, böylesine boşvererek geçirilmeyecek kadar hayat değerli inan bana. Nietzsche'nin bir sözü var, tam senin şu ruh halini yansıtıyor: "Karanlığa ne kadar çok bakarsan, karanlık da sana o kadar bakar." der. O yüzden sana tavsiyem, bir an önce bu ruh halinden kurtul, toparlan ve yüzünü, yönünü, ruhunu ışığa, aydınlığa dön. Bir çiçeği sev, su ver, bir köpeğin, kedinin başını okşa, doğaya çık, kendinle ilgilen, denizi seyret, yürü, koş. Bunları demogoji olsun diye söylemiyorum, hayat böyle bir şey çünkü, içine girmeden, karışmadan yaşadığını hissedemezsin.

ben travmalarımdan dolayı çocukluğumdan beri ölmeyi isteyen birisiydim. Ölümü düşünmediğim bir günüm olmadı. Bir dönem 1 buçuk ay süren bu gece uyursam sabah uyanamam korkusuyla savaştım. 2017de beni hayata döndüren sevgilim 2020 yılında askere git gel evlenelim dediği için gittiğim askerlikte beni terk etti bütün dünyam yıkıldı ve şu an bir başkasıyla evlendi. Askerden geldiğimde delirmenin eşiğindeydim eski bene geri dönmüştüm. Sonunda dayanamadım ve bir gün aşırı alkol alıp bulabildiğim bütün ilaçları içerek intihar teşebbüsünde bulundum fakat ölüm korkusu öyle bir sardı ki zihnimi bedenimi o korkuyla titreyerek kusmaya başladım ilaçları içer içmez yoksa ölmüştüm. Birisine hayatını adayıp karşılık bulamayınca bütün inançların yok oluyor bu da insanı arafa sürüklüyor ama yapacak başka bir şeyimiz yok atlatırsın diyemem psikolojini karakterini bilmiyorum ama bir şekilde tutunmak için zorla kendini.

Hayatının merkezine kendini koymadıkça huzur bulamazsın maalesef. Başkasına bu kadar bağlı olursan her türlü hayal kırıklığı yaşarsın. Asıl yapman gereken şey o kişiye neden bu kadar bağlanmak istediğindir