Evlilikten önce karşı tarafın ev istemesi?

Bir yıl önce annem vefat etti ve miras yoluyla sadece bana ev bıraktı. Abimle birlikte yaşıyordum ancak ben okulum için şehir dışındayken abimin kız arkadaşı abimin yanına, benim evime yerleşmiş. Bir süredir birlikte yaşıyorlar. Ara tatilde evime döndüğümde bunlar nişanlandılar ve benden evi karşılıksız kendilerine vermemi istiyorlar. Yarısı abime, yarısı da kıza. Düşünmek için onlardan zaman istedim fakat düşünmeme bile izin vermediler. Kız da ben kararı hala vermedim diye hemen ailesini aradı ve ailesi de evi vermezseniz bu nişan kökten biter şeklinde konuşmalar yaptı bana karşı. Ben de üzerimdeki baskıdan dolayı kendimi odama kapattım. Bir yandan kızın ve ailesinin bu yaptıkları beni daha da şüpheye götürüyordu bir yandan da abimin geleceğini düşünüyordum. Genç ve öğrenci halimle bu kararı kolay bir şekilde verebilmek mümkün değildi. Abimin hem öfke kontrolsüzlüğü var ve bu yüzden bir süre önce eski eşiyle boşanmıştı (boşanması henüz karara bile çıkmadı). Hem de kıza karşı şüphem ve güvensizliğim daha da arttı. Sonraki gün abim de yalnız kalmayı hiç istemediği için ya da yalnız kalmaktan korktuğu için benim odama daldı ve ben ona kız hakkındaki düşüncelerimi söyledim. Ben bu olaylardan şöyle mesaj çıkardım “abimi sadece ev için istiyorlar?” Evi onlara vermeyeceğimi söylediğimde, abimi uyarmaya çalıştığımda da üstüme gelerek odamın etrafına yumruklar attı birkaç defa. Ben de şiddete karşı hassas olduğum için panik atak geçirdim ve o panikle “kendimi korumak” düşüncesiyle onların haberi olmadan sessizce okuluma (şehir dışına) erken gittim. Şimdi de evi vermedim diye abimler akrabalarıma falan tam tersini anlatarak erkek arkadaşım ve benim hakkımda söylentiler yaratıyor, iftira atıyor. Abimle iyi bir bağımız vardı, birbirimize çok güveniyorduk. Kendimden çok abimi düşünüyordum. Annemden kalan borçları: abim adına olan borcu bile ben öğrenci halimle hepsini ödedim. (Abimin bir mesleği var) Şimdi de son sınıfım ve derslerime odaklanmaya çalışıyorum. Bu olayın psikolojik ve duygusal kısmını atlatamıyorum. Çünkü abimlerin tüm bu yaptıkları beni şok etti. Hemen kararımı verseydim nasıl insanlar olduğundan habersiz olacaktım sanırım. Kendimi hala çok kötü hissediyorum. Sevginin fiyat biçilemeyecek kadar değerli olduğunu düşündüğüm için ev istemeleri bana normal gelmiyor. Abimle bu hale geldiğim çok üzgünüm. Sizce ne yapmalıyım? Düşünceleriniz neler?